Bitwa o Iwo Jimę

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa o Iwo Jimę
II wojna światowa, Wojna na Pacyfiku
37mm Gun fires against cave positions at Iwo Jima.jpg
Amerykańscy żołnierze ostrzeliwują japońskie pozycje na górze Suribachi z 37 mm armaty przeciwpancernej M3.
Czas 19 lutego26 marca 1945
Miejsce Iwo Jima
Terytorium Pacyfik
Przyczyna potrzeba zdobycia pozycji wyjściowych do ataku na Wyspy Japońskie
Wynik zwycięstwo USA
Strony konfliktu
 Stany Zjednoczone  Japonia
Dowódcy
Clifton B. Cates
Graves B. Erskine
Marc Mitscher
Chester Nimitz
Keller E. Rockey
Holland Smith
Raymond Spruance
Tadamichi Kuribayashi
Takeichi Nishi
Siły
110 000 żołnierzy
116 okrętów
1200 samolotów
22 800 żołnierzy
Straty
6 821 zabitych
19 189 rannych
494 zaginionych
21 703 zabitych
1083 pojmanych

Bitwa o Iwo Jimęstarcie pomiędzy siłami Stanów Zjednoczonych i Japonii, które trwało od 19 lutego do 26 marca 1945 roku podczas wojny na Pacyfiku w czasie II wojny światowej.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Podczas II wojny światowej wyspa Iwo Jima została silnie ufortyfikowana. Zbudowano m.in. dwa lotniska polowe dla wzmocnienia wewnętrznego pasa obronnego Wysp Japońskich, artyleria na zboczach góry Suribachi miała zapewnić bezpieczeństwo lotniska. Zbudowano również 18 km tuneli do szybkiego dyslokowania żołnierzy i wyposażenia bez narażania ich na ostrzał z samolotów oraz okrętów. Stacjonował tu ok. 21–tysięczny garnizon pod dowództwem gen. Tadamichi Kuribayashiego.

19 lutego 1945 roku po czterodniowym ostrzale artyleryjskim i bombardowaniu lotniczym, Amerykanie rozpoczęli desant. Desant poprowadziła Piechota Morska po przeciwnych stronach wyspy, z północno–zachodniej i południowo–wschodniej plaży. Pierwszym zadaniem miało być zajęcie lotniska, a następnie zajęcie góry Suribachi skąd Japończycy prowadzili zaciekły ostrzał artyleryjski plaż i wód przybrzeżnych. Po zaciętych walkach 20 lutego zdobyto lotnisko. Po pięciu dniach walki zdobyta została góra Suribachi, choć walki trwały jeszcze 34 dni. 21 lutego w efekcie ataku ok. 20 kamikaze Amerykanie utracili lotniskowiec eskortowy USS Bismarck Sea. Bez wsparcia artylerii Japończycy 27 lutego stracili połowę wyspy. Formalnie walki trwały do 26 marca, do niewoli dostało się tylko 1083 Japończyków (wliczając jeńców schwytanych w kwietniu i maju, podczas operacji wymiatających[1]), a straty amerykańskie wyniosły ponad 6800 zabitych.

Następstwa[edytuj | edytuj kod]

Bardzo zacięte walki o wyspę wynikały z jej pośredniego położenia pomiędzy Marianami a Wyspami Japońskimi. Po zdobyciu Iwo Jimy startujące z Marianów bombowce B–29 miały osłonę startujących z lądu samolotów myśliwskich – szczególnie P–51 oraz P–47. Ponadto lotnisko (pas startowy) na Iwo Jimie, choć za krótki do startu ciężkich samolotów bombowych uratował życie wielu lotnikom, którzy szczęśliwie wylądowali na postrzelonych maszynach podczas powrotu znad Wysp Japońskich. Tę ważną funkcję pełniło to lotnisko do końca działań wojennych na Pacyfiku. Pierwszy samolot wylądował tam jeszcze podczas trwania walk o wyspę.

W oparciu o zdjęcie Joego Rosenthala, przedstawiające zatknięcie amerykańskiego sztandaru na szczycie Suribachi przez grupę US Marines, w tym: Indianina Irę Hayesa oraz pięciu jego kolegów Franklina Sousleya, Johna Bradleya, Harlona Blocka, Michaela Stranka i Rene Gagnona, w 1954 roku rzeźbiarz Felix de Weldon stworzył pomnik Marine Corps War Memorial w Arlington w Wirginii.

Amerykańska okupacja Iwo Jimy trwała do 1968 roku. Obecnie jest to baza Japońskich Morskich Sił Samoobrony, w zasadzie niedostępna dla cywilów.

Kultura masowa[edytuj | edytuj kod]

Walkom zostały poświęcone:

Przypisy

  1. Whitman S. Bartley: Iwo Jima: Amphibious Epic, chapter IX The Final Phase (ang.). W: Marines in World War II Historical Monograph [on-line]. Historical Section, Division of Public Information Headquarters, U.S. Marine Corps, 1954. [dostęp 2011-06-10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Bartley, Lt. Col. Whitman S., USMC. Iwo Jima: Amphibious Epic, Marines in World War II Historical Monograph, Historical Section, Division of Public Information, United States Marine Corps, 1954. (ang.)
  • Garand, George W. and Truman R. Strobridge. Iwo Jima w History of U.S. Marine Corps Operations in World War II Volume IV: Western Pacific Operations. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]