Bitwa o Kanton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa o Kanton
II wojna opiumowa
1858, Canton Commissioner Yeh Men.jpg
Wzięcie do niewoli Ye Mingchena
Czas 28 do 31 grudnia 1857
Miejsce Kanton w Chinach
Wynik zwycięstwo francusko-brytyjskie
Strony konfliktu
Wielka Brytania
Cesarstwo Francji
Dynastia Qing
Dowódcy
Michael Seymour
Charles van Straubenzee
Charles Rigault de Genouilly
Ye Mingchen
Siły
5,679[1] 30 000
Straty
15 zabitych, 113 rannych 650
II wojna opiumowa (1856-1860)

Bogue (1856) - Rzeka Perłowa (1856) - Kanton (1856) - Kanton (1857) - Forty Dagu (1858) - Forty Dagu (1859) - Forty Dagu (1860) - Zhangjiawan (1860) - Baliqiao (1860)

Bitwa o Kanton została stoczona w ramach II wojny opiumowej w dniach 28–31 grudnia 1857 roku przez połączone wojska brytyjsko-francuskie przeciw Chinom.

Wprawdzie Royal Navy zniszczyła chińskie dżonki jeszcze latem, to atak na Kanton musiał zostać odłożony ze względu na trwające w Indiach powstanie sipajów[2]. Dopiero 22 grudnia siły sprzymierzonych dokonały rozpoznania sytuacji na obrzeżach miasta[3]. Bitwę poprzedziło bombardowanie od strony morza i zdobycie Fortu Lina położonego w głębi lądu[4]. Następnego dnia wojska wylądowały u ujścia potoku Kupar na południowy wschód od miasta[3]. Chińczycy byli przekonani, że nieprzyjaciel nie pokusi się o zaatakowania miasta z marszu i że będzie starał się zająć tzw. Wzgórze Magazynowe, lecz rankiem 29 grudnia, nim jeszcze ustał ostrzał z dział okrętowych 4700 żołnierzy brytyjskich i hinduskich oraz 950 francuskich wspięło się na mury przy niewielkim oporze ze strony chińskiej[4]. Straty, jakie ponieśli (13 Brytyjczyków i 2 Francuzów), zadały głównie działa własnych okrętów[2]. Mury były okupowane przez tydzień, po czym 5 stycznia wojska wkroczyły na ulice miasta[3]. Według jednych doniesień tysiące Chińczyków poniosło śmierć lub poszło do niewoli, a w mieście spłonęło blisko 30 tysięcy domostw[5], podczas gdy inne określają straty chińskie jako 450 żołnierzy i 200 cywilów[4].

Naczelnik prowincji Guangdong – Ye Mingchen – został uwięziony i wywieziony do Kalkuty, gdzie w rok później zmarł[4]. Brytyjsko-francuskie siły okupujące miasto utworzyły wspólną komisję zarządzającą[6]. Częściowo na skutek bitwy i okupacji – Chińczycy obawiali się podobnego boju o Pekin – 26 czerwca 1858 roku zawarty został traktat w Tiencinie, co położyło kres Drugiej Wojnie Opiumowej[6][5].

Przypisy

  1. The London Gazette: s.1021. 26 lutego 1858.
  2. 2,0 2,1 Harold E. Raugh: The Victorians at war, 1815-1914: an encyclopedia of British military history. ABC-CLIO, 2004. ISBN 1-5760-7925-2.
  3. 3,0 3,1 3,2 Thomas Carter: Medals of the British Army, and how they were won. Groombridge and sons, 1861.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Bruce A. Elleman: Naval coalition warfare: from the Napoleonic War to Operation Iraqi Freedom. Routledge, 2008. ISBN 0-4157-7082-3.
  5. 5,0 5,1 Thomas M. Santella: Opium. Infobase Publishing, 2007. ISBN 0-7910-8547-3.
  6. 6,0 6,1 David Harris: Of battle and beauty: Felice Beato’s photographs of China. University of California Press, 1999. ISBN 0-8995-1100-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]