Bitwa pod Łodzią (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Łodzią
II wojna światowa, Kampania wrześniowa 1939
Ilustracja
Jednostki polskie i niemieckie w przedniu wojny
Czas 6-8 września 1939
Miejsce Łódź i okolice
Terytorium II Rzeczpospolita
Przyczyna kampania wrześniowa
Wynik zwycięstwo Niemców
Strony konfliktu
 Polska  III Rzesza
Dowódcy
Juliusz Rómmel Gerd von Rundstedt
brak współrzędnych

Bitwa pod Łodzią – jedna z bitew kampanii wrześniowej, stoczona od 6 do 8 września 1939 roku.

Przebieg bitwy[edytuj | edytuj kod]

Armia „Łódź” pod dowództwem generała Juliusza Rómmla miała zorganizować obronę pomiędzy Armią „Poznań” (na północy) i Armią „Kraków” (na południu) w pasie o długości ok. 120 km od Błaszek na północy do Przedborza na południowym wschodzie. Do podstawowych zadań wyznaczonych siłom Armii „Łódź” należała osłona w kierunku na Łódź i Piotrków Trybunalski oraz nacieranie na nieprzyjaciela z kierunku Sieradza na zachód. Sztab armii był zlokalizowany w Łodzi w parku Julianowskim w pałacu Juliusza Heinzla.

Koncepcję dowódcy armii gen. Rómmla obrony przedpola najlepiej charakteryzują jego słowa[1]:

...Musimy sobie zdawać sprawę, że tylko stosując obronę ruchową możemy zatrzymać i opóźnić tak znaczną przewagę nieprzyjaciela. Tylko w starciach i potyczkach o każdą wieś, lasek, rzeczkę czy wzgórze możemy zahamować tempo jego marszu i wygrać tak potrzebny dla nas czas. Blisko połowa sił własnych armii będzie w trakcie koncentracji lub mobilizacji. Cała armia odwodowa będzie zbierać się pod osłoną naszych walczących oddziałów.

Realizując tę koncepcję, z chwilą ogłoszenia alarmu bojowego 29 sierpnia, gen. Rómmel ruszył trzema dywizjami w kierunku granicy, pozostawiając na głównej linii obrony tylko załogi bezpieczeństwa. 1 września na odcinku 10 DP Niemcy przekroczyli granicę już o 4:00 a na odcinku 30 DP pod Praszką już o 3:45, czyli wcześniej niż na pozostałym froncie.

Oddziały Armii „Łódź” utrzymały wyznaczone pozycję przez ponad 4 dni, rozpoczynając wycofywanie się z pozycji w pobliżu granicy późną nocą z 5 na 6 września, ale niektóre trwały jeszcze do świtu na swoich stanowiskach. Tymczasem bardziej mobilne jednostki niemieckie oskrzydliły Armię Łódź, uderzając na pozycje łączące Armię Łódź z Armiami Poznań i Kraków, odcinając generała Rómmla od niektórych jednostek (8 Armia oskrzydlając od północy, a 10 Armia od południa).

Łódź została zajęta przez pułk zmotoryzowany SS „Leibstandarte SS Adolf Hitler” i elementy 4 Dywizji Pancernej 8 września po tym, jak jednostki niemieckie powstrzymały polski kontratak.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Juliusz Rómmel: Za honor i ojczyznę:wspomnienia dowódcy armii "Łódź" i "Warszawa". Warszawa: Iskry, 1958, s. 43.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]