Bitwa pod Łopusznem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Łopusznem
(bitwa pod Wiśniowcem)
ilustracja
Czas 28 kwietnia 1512
Miejsce pola pod Wiśniowcem oraz Łopusznem[1]
Terytorium Ukraina
Wynik wygrana Litwniów i Polaków
Strony konfliktu
Korona Królestwa Polskiego
Wielkie Księstwo Litewskie
Chanat Krymski
Dowódcy
Mikołaj Kamieniecki
Konstanty Ostrogski
Mengli I Girej
Siły
5 000 kawalerii nieznane
Straty
1 000 nieznane
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
miejsce bitwy
miejsce bitwy
55°42′N 21°08′E/55,700000 21,133333

Bitwa pod Łopusznem (znana także jako bitwa pod Wiśniowcem) miała miejsce 28 kwietnia 1512 roku.

W bitwie tej wojska polsko-litewskie pod dowództwem hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Kamienieckiego oraz hetmana wielkiego litewskiego Konstantego Ostrogskiego rozbiły najazd Tatarów Krymskich, którymi dowodził Mengli I Girej.

Kawaleria polska, licząca 5 tysięcy żołnierzy, dowodzona przez Mikołaja Kamienieckiego, przy wsparciu oddziałów litewskich i ruskich, wycięła w pień hordę tatarską i uwolniła kilkunastotysięczny jasyr. Różne źródła podają straty Tatarów na 10 tysięcy, a nawet 24 tysiące wojowników. Biorąc pod uwagę, że cała armia Chanatu Krymskiego w czasie wojny rzadko przekraczała 40 tysięcy wojowników, należy uznać te informacje o stratach za przesadzone.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. * Łopuszno w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]