Bitwa pod Calcinato

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Calcinato
Wojna o sukcesję hiszpańską
Ilustracja
Bitwa pod Calcinato
Czas 19 kwietnia 1706
Miejsce Calcinato, Lombardia
Terytorium Włochy
Wynik Zwycięstwo francuskie
Strony konfliktu
Francja Austria
Dowódcy
Ludwik Józef de Vendôme Christian Detlev von Reventlow
Siły
41 000 19 000
Straty
500 3000 (dane austriackie) – 7000 (dane francuskie)
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
miejsce bitwy
miejsce bitwy
45°27′00,0000″N 10°25′00,1200″E/45,450000 10,416700
Wojna o sukcesję hiszpańską

CarpiChiariCremonaKaiserswerthSanta MartaLuzzaraKadyksFriedlingenZatoka VigoSchmidmühlenHöchstädt an der DonauSpeyerbachDonauwörthVillingenBlenheimMalagaGibraltarBarcelona (I)Santa Cruz de TenerifePunta CabritaCassanoCalcinatoRamilliesTurynCastiglioneAlmansaDungenessLizard PointTulonOudenaardeTrenczynCartagenaLilleWijnendaalLa GudiñaMalplaquetDouai (I)AlmenarSaragossaBrihuegaVillaviciosaRio de JaneiroDenainDouai (II)

Bitwa pod Calcinato – starcie zbrojne, które miało miejsce 19 kwietnia 1706 roku pomiędzy wojskami cesarskimi a siłami francuskim w trakcie hiszpańskiej wojny sukcesyjnej. Zakończyła się zwycięstwem Francuzów.

Starcie było konsekwencją nieobecności Eugeniusza Sabaudzkiego na froncie włoskim. Po wyjeździe księcia do Wiednia Francuzi pod wodzą Ludwik Józef de Vendôme znacznie wzmocnili swoje siły. De Vendôme dysponował wkrótce armią liczącą 41 000 żołnierzy i wykorzystując nieobecność księcia Eugeniusza zamierzał przeprowadzić kolejną ofensywę.

Armia cesarska w sile 19 000 ludzi, dowodzona przez Christiana Detleva von Reventlowa stacjonowała w rejonie Montichiari i Calcinato ok. 18 km na południowy wschód od Brescii. W skład tych wchodził m.in. liczny kontyngent pruski. Reventlow, obawiający się nadejścia Francuzów, od wielu dni daremnie oczekiwał na nadejście posiłków. Głównodowodzący armii cesarskiej liczył się co prawda z francuskim atakiem w każdej chwili, mimo to dał się jednak zaskoczyć przeciwnikowi. Francuzi uderzyli nagle z dwóch stron. Wojsko cesarskie poniosło klęskę.

Dane na temat strat obu stron znacznie się różnią. Strona francuska podaje liczbę 7000 żołnierzy cesarskich, Austriacy natomiast 3000. Z samego tylko kontyngentu pruskiego miało ubyć 2000 ludzi. Straty francuskie wyniosły około 500 ludzi.

Po klęsce reszta wojsk cesarskich wycofała się z pola bitwy nie niepokojona przez stronę francuską. Wieczorem książę Eugeniusz powrócił z Wiednia, zebrał swoją armię i pomaszerował do Trydentu, organizując posiłki wojskowe i zaopatrzenie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gaston Bodart: Militär-historisches Kriegs-Lexikon, (1618-1905). Wien, 1908 S.146.