Bitwa pod Dorostolon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bitwa pod Dorostolon – trzymiesięczne oblężenie Dorostolonu przez wojska bizantyńskie, zakończone zwycięstwem nad obleganymi siłami ruskimi; w efekcie cesarz bizantyński Jan I Tzimiskes zawarł porozumienie z księciem kijowskim Światosławem I, w którym ten zobowiązał się do nieagresji w stosunku do Bizancjum.

Wiosną 971 r. cesarz Jan Tzimiskes był zmuszony przyjąć do wiadomości ruską okupację Bułgarii. W związku z tym Jan zorganizował wyprawę karną złożoną z oddziałów kawalerii, piechoty i sił morskich, wyposażoną w środki oblężnicze. Armia wyruszyła w stronę Dorostolonu. Nie niepokojony przez wojska Bułgarów cesarz przekroczył wraz z armią pasma górskie na granicy Bułgarii i skierował się pod bułgarską stolicę Presław, gdzie po serii potyczek z wojskami ruskimi w krwawej bitwie rozbił wojsko ruskie. Po bitwie presławskiej wojska bizantyńskie ruszyły już bezpośrednio na Dorostolon. Po trzymiesięcznym oblężeniu miasta Bizantyńczycy zmusili Rusinów do poddania się[1].

Pod koniec lipca 971 r.[2] zwycięski Jan zaoferował Światosławowi gwarancje bezpieczeństwa, kontynuację umów handlowych i zaopatrzenie na powrót na Ruś. Zwycięstwo pozwoliło cesarstwu na ponad 100 lat odsunąć widmo wojny z Rusinami i rozszerzyć granice na północ, o podporządkowane sobie ziemie bułgarskie[1].

Światosław zobowiązał się nigdy więcej nie organizować wypraw na Bałkany, wypuścić wszystkich jeńców, a w razie potrzeby wesprzeć cesarza zbrojnie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b John Haldon, Byzantine Warfare, Routledge, 2 marca 2017, ISBN 978-1-351-95374-0 [dostęp 2018-06-20] (ang.).
  2. Dorostolon, The Free Dictionary [dostęp 2018-06-20].