Bitwa pod Grotnikami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Grotnikami
konfederacja Spytka z Melsztyna
Zbigniew Olesnicki.jpg
Zbigniew Oleśnicki
Czas 6 maja 1439
Miejsce Grotniki
Terytorium Królestwo Polskie
Wynik wygrana wojsk królewskich
Strony konfliktu
POL COA Leliwa.svg polscy husyci Herb Polska (Alex K).svg armia królewska
Dowódcy
Spytko z Melsztyna Zbigniew Oleśnicki
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
Husitská korouhev.png Wojny husyckie Armoiries empereur Sigismond Ier.svg

Nowy KninŽivohoštNekmierzSudomierzMelechovoBenešovoKutna HoraTaborWitkowa GóraMały BórWyszehradMostGóra VladařKutna HoraNebovidyHabrNiemiecki BródHoriceStachovy DvorHorni DubenkaCzeska SkalicaMaleszowoUścieZwettleTachovNysaKratzauStary WielisławHorkaDomažliceBitwa żorskaTrzebnicaHiltersriedLipany

Bitwa pod Grotnikami – starcie zbrojne, które miało miejsce 6 maja[1] 1439 w pobliżu miejscowości Grotniki koło Nowego Korczyna w obecnym województwie świętokrzyskim, nad Nidą, podczas konfederacji Spytka z Melsztyna. Wtedy to konfederaci pod wodzą Spytka z Melsztyna ponieśli klęskę z rąk armii królewskiej dowodzonej przez biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego, a sam Spytko zmarł w wyniku poniesionych ran. Bitwa ta, paradoksalnie, doprowadziła do awansu części stronników Spytka, wśród których warci wymienienia są Dziersław z Rytwian, Andrzej z Tęczyna i Jan Hińcza z Rogowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Michałek: Husyci, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2004.
  • Bożena Czwojdrak, Kilka uwag o konfederacji Spytka z Melsztyna z 1439 roku, Średniowiecze polskie i powszechne, t. 2, red. I. Panic, J. Sperka, Katowice 2002

Przypisy

  1. Bożena Czwojdrak, Kilka uwag o konfederacji Spytka z Melsztyna z 1439 roku [w:] Średniowiecze polskie i powszechne, t. 2, red. I. Panic, J. Sperka, Katowice 2002