Bitwa pod Kolnem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Kolnem
Insurekcja kościuszkowska
Czas 10 lipca 1794
Miejsce Kolno
Terytorium Mazowsze
Przyczyna wykonana przez Prusaków próba rozbicia z zaskoczenia polskich wojsk stojących w Kolnie
Wynik bitwa nierozstrzygnięta
Strony konfliktu
I Rzeczpospolita Królestwo Prus
Dowódcy
Walenty Kwaśniewski Heinrich Johann Günther
Siły
ponad 1450 żołnierzy około 750 żołnierzy
Straty
około 130 żołnierzy w tym 54 jeńców ponad 100 żołnierzy
brak współrzędnych

Bitwa pod Kolnem miała miejsce 10 lipca 1794 roku podczas insurekcji kościuszkowskiej.

Pruski generał Günther mający przy sobie około 750 żołnierzy maszerował z Kozła nad Pisą na Szczuczyn. Gdy 9 lipca stwierdził obecność polskiej grupy pułkownika Walentego Kwaśniewskiego stacjonującej w Kolnie, postanowił uderzyć na nią z zaskoczenia. O godzinie 1 w nocy Prusacy zaatakowali miasto, w którym znajdowało się 1450 polskich żołnierzy.

Prusacy uderzyli na polskie pozycje przez groble na rzece Łabna. Pruski atak załamał się w ogniu polskiej piechoty. Około 10 rano Günther nakazał przerwać walkę i zabić wszystkich jeńców, po czym wycofał się pod Pisz. Natomiast grupa Kwaśniewskiego wycofała się do Borkowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Grabski, Jan Wimmer i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
  • Marian Kukiel: Zarys historii wojskowości w Polsce. London: Puls, 1993. ISBN 0-907587-99-2.
  • Andrzej Zahorski, Wypisy źródłowe do historii polskiej sztuki wojennej. Polska sztuka wojenna w okresie powstania kościuszkowskiego, Zeszyt dziesiąty, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1960.
  • Bolesław Twardowski: Wojsko Polskie Kościuszki w roku 1794. Poznań: Księgarnia Katolicka, 1894.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I.