Bitwa pod Małojarosławcem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Małojarosławcem
Inwazja na Rosję (1812)
Ilustracja
Czas 24 października 1812
Miejsce Małojarosławiec
Terytorium obwód kałuski
Wynik zwycięstwo Francuzów
Strony konfliktu
Francja Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Napoleon

Eugeniusz de Beauharnais
Louis Nicolas Davout

Dmitrij Dochturow

Matwiej Płatow
Nikołaj Rajewski

Siły
24 000 żołnierzy 24 000 żołnierzy
Straty
5000 zabitych i rannych 3000 zabitych i 3000 rannych
Inwazja na Rosję

OszmianaMirMohylewOstrownoKobryńSmoleńskPołock (I)WalutinoBorodinoCzirikowoTarutinoPołock (II)MałojarosławiecCzaśnikiWiaźmaKrasnyBorysówBerezynaKalisz

Bitwa pod Małojarosławcem – starcie zbrojne, które miało miejsce 24 października 1812 podczas wojny francusko-rosyjskiej 1812.

Po opuszczeniu Moskwy, Napoleon wraz z armią liczącą 108 000 żołnierzy i 570 dział ruszył na Kaługę, by opanować znajdujące się tam bogate magazyny armii rosyjskiej. W nocy na 12 października korpus Beauharnaisa, za którym posuwały się korpus Davouta i Napoleon z gwardią (łącznie 24 000 żołnierzy) zajął Małojarosławiec. Nad ranem stojące w mieście wojska francuskie zaatakowane zostały przez rosyjski korpus Dochturowa wsparty przez kozaków Płatowa i korpus Rajewskiego (razem 24 000 żołnierzy). Zażarte walki trwały 18 godzin, a Małojarosławiec osiem razy przechodził z rąk do rąk. W końcu Francuzom udało się utrzymać miasto w ręku. Napotkany opór oraz świadomość przewagi liczebnej armii Michaiła Kutuzowa (120 000 żołnierzy) skłoniły Napoleona do rezygnacji z marszu na Kaługę i powrotu na drogę smoleńską. W bitwie Francuzi stracili 5000 zabitych i rannych, natomiast Rosjanie – 6000.

Literatura[edytuj]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, wydanie I, tom 2, Warszawa 1967.