Bitwa pod Macroom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Macroom
Kampania Cromwella w Irlandii 16491653
McCroom Castle.JPG
Zamek Arch w Macroom
Czas 10 maja 1650
Miejsce Macroom
Terytorium Irlandia
Wynik zwycięstwo wojsk parlamentu
Strony konfliktu
irlandzkie siły konfederackie angielskie wojska parlamentarne
Dowódcy
David Roche Roger Boyle
Siły
2 000 800
Straty
500–600 niewielkie



Kampania Cromwella w Irlandii

Wexford - Rathmines - Drogheda - Clonmel - Waterford - Macroom - Scarrifholis - Knocknaclashy - Galway

Bitwa pod Macroom – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia 10 maja 1650 r. w trakcie kampanii Cromwella w Irlandii (1649–1653). Do bitwy doszło w pobliżu miejscowości Macroom w hrabstwie Cork w Irlandii.

Przed bitwą[edytuj | edytuj kod]

W roku 1648 dowodzący wojskami angielskimi Roger Boyle zajął irlandzkie miasto Cork, po tym jak udało mu się namówić do przejścia na swoją stronę stacjonujące w mieście siły angielskie i rojalistyczne. To wydarzenie było korzystne dla Cromwella, któremu pozostało jedynie jeszcze zajęcie prowincji Munster. Pozostające tu wojska irlandzkie i resztki rojalistów wycofały się do hrabstwa Kerry, które ze względu na wyżynny charakter, łatwiejsze było do obrony.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Irlandzki oficer David Roche z początkiem maja 1650 r. na czele 2 000 ludzi podjął ofensywę z kierunku hrabstwa Kerry, zamierzając przyjść z pomocą siłom irlandzkim oblężonym w Clonmel. Cromwell wysłał naprzeciwko Irlandczyków wojska w sile 2 000 ludzi (1 200 piechurów, 800 kawalerzystów) pod wodzą Rogera Boyle. Gdy Roche dostrzegł nadciągające siły przeciwnika, zdecydował się na odwrót. Angielska kawaleria podjęła pościg, dochodząc Irlandczyków w dniu 10 maja w pobliżu miejscowości Macroom. Kawalerzyści przypuścili liczne ataki na piechotę irlandzką, mocno ją dziesiątkując. W wyniku ataków zginęło 500–600 powstańców, część z nich została zgładzona po wzięciu do niewoli. Straty angielskie były niewielkie. Pozostałe oddziały irlandzkie, które uniknęły zagłady, wycofały się z powrotem do hrabstwa Kerry.

Po bitwie[edytuj | edytuj kod]

Następnego dnia 11 maja, Boyle obległ i zdobył Carrigadrohid Castle, gdzie wziął do niewoli Boetiusa MacEgana, katolickiego biskupa. Biskup nie zamierzał poddać zamku i zażądał od obrońców dalszej walki przeciwko najeźdźcom, za co został powieszony nieopodal zamku. Dopiero wówczas garnizon poddał się Anglikom.