Bitwa pod Maldon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Maldon
walki Anglosasów z wikingami
Ilustracja
Statua Byrhtnotha w Maldon
Czas 991 r.
Miejsce Maldon
Terytorium Anglia
Wynik zwycięstwo wikingów
Strony konfliktu
Anglosasi wikingowie
Dowódcy
Byrhtnoth Olaf I Tryggvason
Siły
nieznane 2 000 – 4 000
Straty
nieznane nieznane
Walki Anglosasów z wikingami

Hingston Down (835) - Ockley (851) - Englefield (870) - Basing (871) - Reading (871) - Ashdown (871) - Marton (871) - Dollar (875) - Inverdovat (877) - Ethandun (878) - Cynwit (878) - Benfleet (894) - Holme (902) - Tettenhall (910) - Confey (915) - Tempsford (917) - Corbridge (918) - Kilmashoge (919) - Brunanburh (937) - Stainmore (954) - Bauds (962) - Maldon (991) - Alton (1001) - Ringmere (1004) - Brentford (1016) - Assandun (1016) - Fulford (1066) - Stamford Bridge (1066) - Hastings (1066)

Bitwa pod Maldon – starcie zbrojne pomiędzy Anglosasami pod wodzą Byrhtnotha i wikingami Olafa Tryggvassona[1], które miało miejsce 10 sierpnia 991 r.[2] w rejonie Maldon nad rzeką Blackwater w Essex i zakończone porażką Anglosasów[3].

Liczący ok. 3 tys. ludzi[1] wikiński oddział, który stoczył bitwę pod Maldon, w dniach poprzedzających starcie złupił Folkestone, Sandwich i Ipswich[4]. Siły anglosaskie liczyły najprawdopodobniej 3-4 tys. ludzi i składały się z pospolitego ruszenia. Zgodnie z tradycją łodzie wikingów wylądowały na wyspie Northey, na wschód od Maldon i zostały tam zablokowane przez Anglosasów. Wikingowie zaproponowali możliwość odpłynięcia w zamian za okup, jednak w trakcie negocjacji anglosaski dowódca Byrhtnoth stanowczo odmówił zgody na takie rozwiązanie. Jako że z powodu wysokiego przypływu obie armie były rozdzielone wodą, negocjacje prowadzono za pomocą krzyków[2].

Po opadnięciu poziomu wody wikińskie siły podjęły nieudaną próbę wyrwania się na stały ląd, zostały jednak powstrzymane przez mały oddział z anglosaskiej armii. Chcąc doprowadzić do rozstrzygającej bitwy, Byrhtnoth wycofał się w zwartej formacji osłanianej przez tarczowników, pozwalając wikingom przejść na stały ląd. Początkowo starcie było wyrównane, ale wraz ze śmiercią Byrhtnotha nastąpiło rozprężenie w szeregach Anglosasów i większość armii uciekła w lasy. Na polu bitwy pozostały tylko niewielkie osobiste oddziały poległego wodza, które walczyły aż do całkowitego rozbicia. Straty atakujących były na tyle znaczne, że po zwycięskiej bitwie nie byli oni w stanie zaatakować samego miasta Maldon[2].

W rezultacie najazdu angielski król Ethelred II zgodził się na płacenie wikingom trybutu określanego danegeld[1].

Bitwie poświęcony jest poemat w języku staroangielskim pt. bitwa pod Maldon[3].

Przypisy

  1. a b c BritainB. Express BritainB., The Battle of Maldon, „Britain Express” [dostęp 2016-11-21] (ang.).
  2. a b c The BattlefieldsT. B. Trust The BattlefieldsT. B., CraigC. Fletcher CraigC., ChristopherCh. Jones ChristopherCh., t i inni, UK Battlefields Resource Centre - Britons, Saxons & Vikings - Maldon Campaign - The Battle of Battle of Maldon, www.battlefieldstrust.com [dostęp 2016-11-21].
  3. a b Battle of Maldon, www.battleofmaldon.org.uk [dostęp 2016-11-21].
  4. The Battle of Maldon, 991, www.historic-uk.com [dostęp 2016-11-21].