Przejdź do zawartości

Bitwa pod Messines (1917)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bitwa pod Messines
I wojna światowa, front zachodni
Ilustracja
Mapa bitwy przedstawiająca front z 7 czerwca i działania do 14 czerwca
Czas

7–14 czerwca 1917

Miejsce

Mesen (Messines)

Terytorium

Belgia

Wynik

zwycięstwo Ententy

Strony konfliktu
 Cesarstwo Niemieckie  Imperium brytyjskie:
Dowódcy
Ruppert Bawarski
Friedrich Sixt von Armin
Douglas Haig
Herbert Plumer
Siły
5 dywizji 12 dywizji
Straty
od 21 886
(21 maja – 10 czerwca)
do 26 087
(7–14 czerwca)
24 562
Położenie na mapie Belgii
Mapa konturowa Belgii, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Ziemia50°45′45″N 2°53′43″E/50,762500 2,895278

Bitwa pod Messines – atak brytyjskiej 2 Armii (dowodzonej przez gen. Herberta Plumera) na froncie zachodnim I wojny światowej, przeprowadzony w dniach 7–14 czerwca 1917 roku w pobliżu miejscowości Mesen (fr. Messines) we Flandrii Zachodniej w Belgii.

Brytyjskim celem taktycznym było zdobycie niemieckich umocnień na grzbiecie, który rozciągał się od lasu Ploegsteert (nazywanego przez Brytyjczyków Plugstreet) na południu, przez Messines i Wijtschate do góry Sorrel, pozbawiając niemiecką 4 Armię dostępu do wzgórz. Z grzbietu roztaczał się doskonały widok na brytyjską obronę i obszary za Ypres na północy, skąd Brytyjczycy planowali przeprowadzić operację północną, natarcie na grzbiet Passchendaele, a następnie odbicie wybrzeża Belgii aż do granicy holenderskiej. 2 Armia składała się z pięciu korpusów, trzech przeznaczonych do ataku i dwóch na północnej flance, niebiorących udziału w operacji; XIV Korpus znajdował się w odwodzie Kwatery Głównej. Dywizje 4 Armii z Grupy Wytschaete (Gruppe Wijtschate, kwatera główna IX Korpusu Rezerwowego) utrzymywały grzbiet i zostały później wzmocnione przez dywizję z Grupy Ypres (Gruppe Ypern)[1].

Brytyjczycy zaatakowali siłami II Korpusu Anzac (3 Dywizja Australijska, Dywizja Nowozelandzka i 25 Dywizja, z 4 Dywizją Australijską w rezerwie), IX Korpusu (36 Dywizja (Ulsterska), 16 Dywizja (Irlandzka) i 19 Dywizja (Zachodnia) oraz 11 Dywizja (Północna) w rezerwie) i X Korpusu (41., 47 Dywizja (1/2 Londyńska) i 23 Dywizja z 24 Dywizją w rezerwie). XIV Korpus pozostawał w rezerwie z Dywizją Gwardii, 1., 8. i 32 Dywizją. 30., 55 Dywizja (West Lancashire), 39. i 38 Dywizja (Walijska) w II Korpusie i VIII Korpusie strzegły północnej flanki i przeprowadziły ataki sondujące 8 czerwca. Niemiecka Grupa Wijtschate utrzymywała grzbiet wraz z 204., 35., 2. i 3 Dywizją Bawarską (zmieniającą 40 Dywizję w momencie rozpoczęcia brytyjskiego ataku) oraz 4 Dywizją Bawarską, z 7 Dywizją i 1 Rezerwową Dywizją Gwardii jako dywizjami Eingreif (przeznaczonymi kontrataku). 24 Dywizja Saksońska, zluzowana 5 czerwca, została wycofana z chwilą rozpoczęcia ataku, a 11 Dywizja, w rezerwie Gruppe Ypern, przybyła 8 czerwca[2].

Bitwa rozpoczęła się od detonacji dziewiętnastu min pod niemieckimi pozycjami frontowymi, które zniszczyły je doszczętnie i pozostawiły duże leje w ziemi. Rozpoczął się pełzający ostrzał artyleryjski o głębokości 640 m, chroniący brytyjskie wojska podczas zabezpieczania grzbietu przy wsparciu czołgów, patroli kawalerii i lotnictwa. Skuteczność brytyjskich ataków minowych, ostrzałów artyleryjskich i bombardowań została zwiększona dzięki postępom w naprowadzaniu ognia artyleryjskiego, namierzaniu celów i scentralizowanej kontroli artylerii z dowództwa 2 Armii. Brytyjskie ataki od 8 do 14 czerwca przesunęły linię frontu poza dawną niemiecką pozycję Sehnenstellung (linię Oosttaverne dla Brytyjczyków)[3].

Atak pod Messines był preludium do znacznie większej III bitwy pod Ypres, która rozpoczęła się 11 lipca 1917 roku[4].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Edmonds 1991 ↓, s. 85–87.
  2. Edmonds 1991 ↓, s. 85.
  3. Wynne 1976 ↓, s. 278–281.
  4. Liddell Hart 1936 ↓, s. 339–340.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • J. E. Edmonds: Military Operations France and Belgium, 1917: 7 June – 10 November: Messines and Third Ypres (Passchendaele). Wyd. Imperial War Museum and Battery Press. T. II. London: HMSO, 1991, seria: History of the Great War Based on Official Documents by Direction of the Historical Section of the Committee of Imperial Defence. ISBN 978-0-89839-166-4. (ang.).
  • B. H. Liddell Hart: The Real War 1914–1918. New York: Little, Brown, 1936. ISBN 978-0-316-52505-3. (ang.).
  • G. C. Wynne: If Germany Attacks: The Battle in Depth in the West. Wyd. Greenwood Press, NY ed. Cambridge: Clarendon Press, 1976. ISBN 978-0-8371-5029-1. (ang.).