Bitwa pod Mons Lactarius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Mons Lactarius
Wojna Bizancjum z Ostrogotami
Ilustracja
Czas październik 552 r. lub wczesny 553 r.
Wynik zdecydowane zwycięstwo bizantyńskie
Strony konfliktu
Cesarstwo Bizantyńskie Królestwo Ostrogotów
Dowódcy
Narses Teja
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
miejsce bitwy
miejsce bitwy
40°39′N 14°30′E/40,650000 14,500000
Wojna Bizancjum z Ostrogotami

Bitwa pod Brundisium - Sena Gallica - Busta Gallorum - Mons Lactarius

Bitwa pod Mons Lactarius (znana również jako Bitwa pod Wezuwiuszem) miała miejsce w 552 lub 553 roku podczas wojny gockiej toczonej w imieniu Justyniana I przeciwko Ostrogotom w Italii.

Po bitwie pod Taginae, w której zginął ostrogocki król Totila, bizantyjski generał Narses zdobył Rzym i obległ Kume. Teja, nowy król Ostrogotów, zebrał resztki armii Ostrogotów i wymaszerował, by znieść oblężenie, ale w październiku 552 r. (lub na początku 553 r.) Narses zasadził się na niego na Mons Lactarius (współczesne Monti Lattari) w Kampanii, w pobliżu Wezuwiusza i Nuceria Alfaterna. Bitwa trwała dwa dni, a Teja zginął w walce. Moc ostrogocka we Włoszech została wyeliminowana, a pozostali Ostrogoci powrócili na północ i (ponownie) osiedlili się w południowej Austrii. Po bitwie Italia została ponownie zaatakowana, tym razem przez Franków, lecz oni również zostali pokonani. Półwysep Apeniński został na pewien czas ponownie zintegrowany z imperium.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]