Bitwa pod Mook

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Mookerheyde
Wojna osiemdziesięcioletnia
Ilustracja
Bitwa pod Mook
Czas 14 kwietnia 1574
Miejsce niedaleko Mook w Limburgii
Terytorium Holandia
Wynik druzgocące zwycięstwo hiszpańskie
Strony konfliktu
niderlandzcy rebelianci Hiszpania
Dowódcy
Ludwik von Nassau†,
Henryk von Nassau
Sancho d'Avila
Siły
5 500 piechoty,
2 600 kawalerii
5 000 piechoty,
800 kawalerii
Straty
3 000 zabitych lub rannych 150 zabitych lub rannych
brak współrzędnych
Prinsenvlag.svg Wojna osiemdziesięcioletnia Flag of Cross of Burgundy.svg

Dahlen (1568)Heiligerlee (1568)Jemgum (1568)Goes (1572)Naarden (1572)Haarlem (1572-1573)Zuider Zee (1573)Alkmaar (1573)Lejda (1573-1574)Mook (1574)Reimerswaal (1574)Antwerpia (1576)Gembloux (1577)Antwerpia (1584-1585)Wielka Armada (1588)Kadyks (1596)Nieuport (1600)Ostenda (1601-1604)Gibraltar (1607)Playa Honda (1610)Cañete (1615)Breda (1624-1625)Matanzas (1628)Slaak (1631)Calais (1639) - Downs (1639)

Bitwa pod Mook, zw. także bitwą pod Mookerheyde w pobliżu wioski Mook – starcie zbrojne, które miało miejsce 14 kwietnia 1574 r. w trakcie wojny niderlandzko-hiszpańskiej (1572–1576) toczonej w ramach wojny osiemdziesięcioletniej

W starciu udział wzięła 11-tysięczna niemiecko-francuska armia protestancka, która przyszła na pomoc Lejdzie oblężonej przez Hiszpanów pod wodzą Luisa de Zúñigi.

Bitwa rozpoczęła się od zaczepnych ataków hiszpańskich, na które odpowiedzią był atak jazdy Holenderów. Rajtarzy niderlandczy natarli na lewe skrzydło Hiszpanów i zaatakowali oddział konnych arkebuzerów, stosując szyk karakolu. Po przełamaniu linii arkebuzerów, Holendrzy natknęli się na drugą linię hiszpańską składającą się z konnych kopijników, którzy gwałtownie natarli na rajtarów, rozbijając całkowicie ich oddziały.

W bitwie protestanci ponieśli klęskę a stojący na czele armii bracia Ludwik i Henryk von Nassau zginęli. Zwycięstwo to pozwoliło Hiszpanom na zajęcie całej Zelandii w roku 1575 i oderwanie jej od Holandii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stephen Turnbull: Wojny złotego wieku. Od upadku Konstantynopola do wojny trzydziestoletniej, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2007.