Bitwa pod Nurem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Nurem
Powstanie listopadowe
Czas 22 maja 1831
Miejsce Nur
Terytorium Królestwo Kongresowe
Wynik zwycięstwo Polaków
Strony konfliktu
Polska Rosja
Dowódcy
Tomasz Łubieński Karl Wilhelm von Toll
Siły
5 DP oraz 2 KK
brak współrzędnych
Powstanie listopadowe

BelwederStoczekDobreKałuszyn (I)Nowa WieśWawer (I)NowogródBiałołękaOlszynka GrochowskaPuławyKurówWawer (II)Dębe WielkieKałuszyn (II)LiwDomaniceIganiePoryckWronówKazimierz DolnyBoremelKiejdanySokołów PodlaskiMariampolKuflewMińsk Mazowiecki (I)CudnówFirlejLubartówPołągaJędrzejówDaszówTykocinNurOstrołękaRajgródGrajewoKock (I)BudziskaŁysobykiPonaryKałuszyn (III)Mińsk Mazowiecki (II)IłżaGniewoszówWilno (II)Międzyrzec PodlaskiWarszawaKock (II)Księte

Bitwa pod Nurem miała miejsce 22 maja 1831 podczas powstania listopadowego.

Podczas ofensywy wojsk polskich, która wkrótce doprowadzić miała do bitwy pod Ostrołęką prawa kolumna armii polskiej dowodzona przez generała Tadeusza Łubieńskiego stoczyła bój z rosyjską grupą generała Karla Tolla. Wojska polskie, w których skład wchodziła 5 Dywizja Piechoty oraz 2 Korpus Kawalerii, zostały odcięte. Po ciężkiej walce Polacy przełamali opór Rosjan i zdołali przebić się do Strękowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]