Po otrzymaniu posiłków, liczących 80 tysięcy żołnierzy, od Mitrydatesa i sprzymierzeńców greckich Archelaos, który poniósł wcześniej wielkie straty podczas bitwy pod Cheroneą, odbudował swoją przewagę liczebną nad Rzymianami. Sulla, odnoszący się z pewnym lekceważeniem do przeciwnika, ale mimo to ostrożny i metodyczny, ponownie, jak pod Cheroneą uciekł się do systemu fortyfikacji polowych, co ułatwiło mu zaatakowanie niezbyt ruchliwego przeciwnika i zadanie mu ostatecznej klęski, dzięki sprawnie przeprowadzonemu manewrowi oskrzydlającemu.
Po tym sukcesie zwycięski Sulla rozpoczął przygotowania do inwazji na Azję Mniejszą.
Dupuy R.E., Dupuy T.N., Historia wojskowości. Starożytność- Średniowiecze. Zarys encyklopedyczny, DW Bellona/OW Rytm, Warszawa 1999, s. 88, ISBN 83-11-09079-3.
Łoposzko T., Starożytne bitwy morskie, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1992, s. 325, ISBN 83-215-3281-0.