Bitwa pod Tabaruzaką

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Tabaruzaką
Bunt Satsumy
Ilustracja
Bitwa pod Tabaruzaką – lądowanie sił cesarskich w zatoce Yatsushiro
Czas 8 - 19 marca 1877
Miejsce Prefektura Kumamoto, Kiusiu
Terytorium Japonia
Przyczyna marsz buntowników na Tokio
Wynik zwycięstwo sił cesarskich
Strony konfliktu
buntownicy Cesarstwo Japonii
Dowódcy
Takamori Saigō Aritomo Yamagata
Siły
ok. 15 000 9 Brygada Piechoty (9 tys. ludzi)
1 700 policjantów
Straty
ok. 4 000 ok. 4 000
Alex K Hiroshima Shimazu (color).svg Wojna Seinan War flag of the Imperial Japanese Army.svg

KumamotoTabaruzakaShiroyama

Bitwa pod Tabaruzaką (jap. 田原坂の戦い Tabaruzaka no Tatakai?) – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 819 marca 1877 pomiędzy wojskami cesarstwa Japonii a buntownikami Takamori Saigō w czasie rebelii Satsumy.

Przebieg walk[edytuj]

4 marca gen. Aritomo Yamagata zdecydował się poprowadzić atak na główne siły buntowników, które osłaniały wojska oblegające Kumamoto. Siły zbuntowanych samurajów i ich sprzymierzeńców liczyły łącznie ok. 20 tys. ludzi, z czego 15 tys. zajęło pozycje w górach, w pobliżu miejscowości Tabaruzaka.

8 marca w Kagoshimie został wysadzony desant morski w sile kilku kompanii piechoty oraz 500 policjantów. Wojska cesarskie opanowały miasto z zaskoczenia, przejęły rebelianckie arsenały oraz aresztowały gubernatora prowincji Satsuma. Jednocześnie, druga grupa – dwie brygady piechoty, 1 500 policjantów – wylądowała w zatoce Yatsushiro. W ten sposób Yamagata chciał okrążyć buntowników i uniemożliwić im odwrót. Jednak zatoka była dobrze obserwowana i lądowanie w tym miejscu – choć zakończyło się sukcesem – przyniosło wojskom cesarskim poważne straty w ludziach.

W kolejnych dniach trwały ciężkie walki o cały rejon Tabaruzaki. Mniej liczne, ale lepiej wyszkolone i wyposażone wojsko rządowe ostatecznie 19 marca opanowało miejscowość Miyanohara. Buntownicy tego dnia ostatecznie zaprzestali obrony i podjęli odwrót.

W ciągu kilkunastu dni walk po obu stronach zginęło po ok. 4 tys. żołnierzy. Przełamanie obrony pod Tabaruzaką sprawiło, że wojska Saigō utraciły zdolność działań zaczepnych i od tej pory prowadziły praktycznie wyłącznie działania partyzanckie lub czysto obronne.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  1. Mounsey Augustus H., Satsuma Rebellion: An Episode of Modern Japanese History, London 1879.
  2. Ravina Mark, Ostatni samuraj, Warszawa 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj]