Bitwa pod Tebą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Tebą
Rekonkwista
Alfonso XI of Castile1330.jpg
Bitwa pod Tebą
Czas 1330
Miejsce Castello de la Estrella, Andaluzja
Terytorium Hiszpania
Wynik Zwycięstwo chrześcijan
Strony konfliktu
Royal Coat of Arms of the Crown of Castile (1230-1284).svg Królestwo Kastylii i Leónu

Douglas Arms 1.svg Szkocja

COA of Nasrid dynasty kingdom of Grenade (1013-1492).svg Emirat Grenady (Nasrydzi)
Dowódcy
Alfons XI

James Douglas, Lord of Douglas †

Muhammad IV emir Grenady
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
ChristianitySymbol.PNG Rekonkwista IslamSymbol2.svg

Covadonga (722) - Clavijo (844) - Albelda (851) - Monte Laturce (859) - Pampeluna (907) - Valdejunquera (920) - Osma (933) - Simancas (939) - Estercuel (975) - Torrevicente (981) - Cervera (1000) - Calatañazor (1002) - Torà (1003) - Albesa (1003) - Cesar (1036) - Graus (1063) - Barbastro (1063) - Cabra (1079) - Piedra Pisada (1084) - Morella (1085) - Sagrajas (1086) - Alcoraz (1096) - Uclés (1108) - Cutanda (1120) - Fraga (1134) - Alcazar de San Juan (1137) - Coria (1138) - Oreia (1139) - Ourique (1139) - Coria (1142) - Montiel (1143) - Santarém (1147) - Lizbona (1147) - Santarém (1184) - Alarcos (1195) - Las Navas de Tolosa (1212) - Jerez (1231) - Kordoba (1236) - Sewilla (1248) - Jerez (1264) - Teba (1330) - Rio Salado (1340) - La Higueruela (1431) - Grenada (1492)

Bitwa pod Tebą – starcie zbrojne, które miało miejsce 25 sierpnia 1330 r. w trakcie Rekonkwisty w rejonie Castello de la Estrella w Andaluzji. Starcie było częścią sporu pomiędzy królem Alfonsem XI z Kastylii-Leónu a emirem Granady Muhammadem IV rozgrywającego się w latach 1312–1350.

W latach 20. XIV w. król Alfons XI wysłał zaproszenie do rycerstwa z całej Europy, które wezwał do wspólnej walki z Nasrydami. Jednym z tych który wstawił się osobiście był James Douglas, przyjaciel i oficer króla szkockiego Roberta I Bruce. Po śmierci króla Roberta Douglas zabrał zabalsamowane serce zmarłego władcy po czym wyruszył na krucjatę. Na czele swoich rycerzy Szkoci pod koniec lipca 1330 r. dotarli do Sewilli. Tu wraz z Kastylijczykami przygotowywali się na nadejście przeciwnika.

Dnia 25 sierpnia armia Maurów zgromadziła się w rejonie Teby koło Castello de la Estrella. Na widok zbliżających się Muzułmanów, Kastylijczycy nakazali trąbić w rogi. Douglas dowodzący flanką wojska chrześcijańskiego słysząc sygnał uznał, że bitwa się zaczęła wydając rozkaz Szkotom do ataku. Kastylijczycy nie podjęli szarży, wobec czego rycerze szkoccy zostali szybko otoczeni i niemalże całkowicie wybici przez Maurów. Śmierć poniósł m.in. Douglas.

Po tym łatwym zwycięstwie Muhammad IV nakazał swojej kawalerii (3 000 ludzi) wykonanie ataku pozorowanego na główne siły Kastylijczyków. Sam na czele sił głównych rozpoczął obchodzenie pozycji Alfonsa, zamierzając wyjść na jego tyły. Król w porę przejrzał jednak zamiary Maurów, nakazując swoim głównym siłom powrót, po czym z całym wojskiem starł się z obchodzącym go przeciwnikiem. Wkrótce Kastylijczycy osiągnęli przewagę, odpierając Maurów i odbijając z ich rąk Castello de la Estrella które przekazano Zakonowi Santiago.

Po bitwie ciało Douglasa oraz towarzyszącą mu relikwię - serce króla Roberta zostały odesłane do Szkocji i pochowane w Kościele St. Bride w South Lanarkshire. Bitwa uświadomiła Muhammadowi IV, że bez pomocy sułtana Maroka Abu l-Hasana będzie skazany na klęskę. Wystosowanie prośby o wsparcie doprowadziło do ostatniej próby utrzymania niepodległego islamskiego państwa w Hiszpanii i zakończyło się katastrofą w bitwie pod Salado.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michael Brown: The Black Douglases. War and Lordship in Late Medieval Scotland. Tuckwell Press, East Linton 1998, ISBN 1-86232-036-5.
  • David Hume of Godscroft: The History of the House of Douglas and Angus. Scottish Text Soc., Edinburgh 1996 (Nachdr. d. Ausg. London 1820). Vol. 1, ISBN 1-89797-612-7. Vol. 2, ISBN 1-89797-613-5.
  • Herbert E. Maxwell: History of the House of Douglas. From the earliest times down to the legislative union of England and Scotland. Freemantle, London 1902 (2 Bde.).
  • James B. Paul: The Scots Peerage. Douglas, Edinburgh 1906 (9 Bde., hier speziell Bd. 3).