Bitwa pod Telamonem – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 225 p.n.e.[1] w trakcie walk Rzymian z Celtami (225–220 p.n.e.). Zakończyła się wielkim zwycięstwem armii rzymskiej (50 000 piechoty i 2200 jazdy) dowodzonej przez konsulówPapusa i Regulusa (poniósł śmierć) nad plemionami celtyckimi w liczbie ok. 70 000[2], w skład których wchodzili Bojowie, Tauryskowie, Insubrowie[3]. Celtami dowodzili dwaj królowie Aneronest i Konkolitanos[2]. Aneronest popełnił samobójstwo zaraz po bitwie, a Konkolitanos był wzięty w niewole[4].
Przypisy
↑Praca zbiorowa pod redakcją Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata. Tom 3. Świat okresu cywilizacji klasycznych., s. 256, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-84-9
↑ abPraca zbiorowa pod redakcją naukową Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata. Tom 3. Świat od okresu cywilizacji klasycznych, Oficyna Wydawnicza FOGRA, s. 453, ISBN 83-85719-84-9.
↑Praca zbiorowa pod redakcją naukową Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata. Tom 3. Świat od okresu cywilizacji klasycznych., Oficyna Wydawnicza FOGRA, s. 452, ISBN 83-85719-84-9
↑Polybius, Histories 2:27-31; Cassius Dio, Roman History 12.20; Livy, Periochae 20.8-10; Eutropius, Abridgement of Roman History 3.5