Bitwa pod Tigranocertą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Tigranocertą
Wojny Rzymu z Mitrydatesem 7466 p.n.e.
Ilustracja
Imperium Armenii
Czas 6 października 69 p.n.e.
Miejsce Tigranocerta w Armenii (obecnie Turcja)
Terytorium Turcja
Wynik zwycięstwo Rzymian
Strony konfliktu
Rzymianie Królestwo Armenii
Dowódcy
Lucjusz Lucyniusz Lukullus Tigranes Wielki
Siły
20 000 – 30 000 80 000 – 100 000
Straty
nieznane (stosunkowo niewielkie) nieznane (liczone w dziesiątkach tysięcy)
brak współrzędnych
Wojny Rzymu z Mitrydatesem

Rodos - Scorobas - Cheronea - Orchomenos - Chalkedon - Kyzikos - Neae - Lemnos - Kabeira - Tigranocerta - Artaksata - Zela - Lykus - Kyros

Bitwa pod Tigranocertąbitwa stoczona 6 października 69 r. p.n.e. między Rzymianami dowodzonymi przez Lukullusa, a Armeńczykami dowodzonymi przez Tigranesa II w czasie III wojny Rzymu z królem pontyjskim Mitrydatesem VI Eupatorem.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Lukullus w pościgu za Mitrydatesem VI uderzył na Armenię i rozpoczął oblężenie jej stolicy Tigranocerty. Gdy nadeszła duża armeńska armia, doradcy radzili Lukullusowi, aby się wycofał, on jednak 6000 żołnierzy nakazał kontynuowanie oblężenia, a sam na czele 10 000 legionistów i 3 000 kawalerii udał się w kierunku nadciągającego wroga. Obie armie przez krótki czas obozowały na przeciwległych brzegach rzeki. Mitrydates VI wysłał na pomoc Armeńczykom swojego najlepszego stratega Taksilesa, który zasugerował Tigranesowi II aby powstrzymywał się od bezpośredniej konfrontacji z legionistami, lecz podjazdami lekkiej kawalerii szarpał linię wroga, między armią oblężniczą a Lukullusem. Tym sposobem chciał odciąć kontakt między głównymi siłami i ich zaopatrzeniem.Brzeg na którym stacjonowali Armeńczycy był za stromy na atak więc Rzymianie posunęli się zgodnie z prądem rzeki i przeszli w miejscu, gdzie teren był płaski. Wykorzystując niezdecydowanie armeńskiego króla, który się cofnął, zaatakowali prawe skrzydło armii wroga, łamiąc szyk ciężkozbrojnej armeńskiej piechoty. Armia Tigranesa poszła w rozsypkę, a zwycięstwo Lukullusa było zdecydowane.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Daniel Gazda: Armie świata antycznego. Republika rzymska i Kartagińczycy., wyd. Bellona, Warszawa 2006.