Bitwa pod Trebuchowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Trebuchowem
Wojna polsko-bolszewicka
Czas 3 czerwca 1920
Miejsce pod Trebuchowem[a]
Terytorium Ukraińska Republika Ludowa
Przyczyna wyprawa kijowska
Wynik zwycięstwo Polaków
Strony konfliktu
 Polska  Rosyjska FSRR
Dowódcy
Wiktor Biretto
Siły
41 pułk piechoty 172 BS
brak współrzędnych
Walki o przedmoście kijowskie
Gen. Tadeusz Kutrzeba Wyprawa kijowska 1920 roku[2]
Gen. Tadeusz Kutrzeba Wyprawa kijowska 1920 roku[2]
Gen. Tadeusz Kutrzeba Wyprawa kijowska 1920 roku[2]

Bitwa pod Trebuchowem – walki polskiego 41 pułku piechoty z sowiecką 172 Brygadą Strzelców toczone w okresie operacji kijowskiej w czasie wojny polsko-bolszewickiej.

Sytuacja ogólna[edytuj | edytuj kod]

25 kwietnia rozpoczęła się polska ofensywa na Ukrainie[3][4]. Polska 3 Armia marszałka Józefa Piłsudskiego wydzieliła ze swoich sił grupę operacyjną gen. Edwarda Rydza-Śmigłego, która uderzając po obu stronach szosy Zwiahel - Żytomierz na froncie szerokości 60 km parła na Kijów[5][6]. Kijów został zdobyty w zasadzie bez walki[7], a bezpośrednio po zajęciu Kijowa dowództwo 3 Armii postanowiło utworzyć na wschodnim brzegu Dniepru obszerne przedmoście, które chroniłoby miasto przed bezpośrednim ogniem artylerii sowieckiej i zabezpieczyło organizację ukraińskiej administracji[3].

9 maja o 3.30 polski 6 pułk piechoty Legionów i 60 pułk piechoty zdobyły przemoście [8] i utrzymywały je do 13 maja. W tym dniu zostały zluzowane przez oddziały grupę płk. Józefa Rybaka. Centralnego odcienka frontu bronił 41 pułk piechoty[9].

Walki pod Trebuchowem[edytuj | edytuj kod]

Kolejne dni działania cechowała aktywna obrona polskich pułków i walki ze wzmocnioną sowiecką 58 Dywizją Strzelców. Aktywność polskiej obrony realizowano poprzez wypady. W nocy z 2 na 3 czerwca pododdziały 2 pułku strzelców podhalańskich i 1 pułk piechoty Legionów dokonały wypadu na Boryspol, a 4 i 9 kompania 41 pp pod ogólnym dowództwem por. Wiktora Biretto na Trebuchowo[10].

Nocą kompanie, prowadzone przez ukraińskich przewodników, przeszły linię frontu pod Krosiłówką, o świcie uderzyły od wschodu na Trebuchowo i całkowicie zaskoczyły kwaterujących tam czerwonoarmistów ze 172 Brygady Strzelców. Po krótkiej walce na bagnety i granaty pododdział sowiecki został rozproszony i wycofał się w kierunku Dudarkowa i Hobolewa[1][11].

Bilans walk[edytuj | edytuj kod]

Wypad pododdziałów 41 pułku piechoty zakończył się całkowitym sukcesem strony polskiej. Poległo około siedemdziesięciu czerwonoarmistów, w tym komisarz pułku. Polacy wzięli do niewoli 38 jeńców i zdobyli dwa ckm-y[12]. Straty pułku wynosiły 1 zabity i 12 szeregowych rannych[11].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Trebuchowo, miejscowość na Ukrainie, na wschód od Kijowa[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]