Bitwa pod Vada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Vada
Powstanie Batawów 6970 n.e.
Ilustracja
Rewolta Batawów – obraz z roku 1613 – Otto van Veen
Czas 70 n.e.
Miejsce Vada (u ujścia Renu), rejon Nijmegen, Grinnes
Terytorium Germania Inferior
Wynik zwycięstwo Rzymian
Strony konfliktu
Rzymianie

Singularowie

Batawowie
Dowódcy
Kwintus Petyliusz Cerialis Gajusz Juliusz Cywilis
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
brak współrzędnych

Bitwa pod Vada – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 70 n.e.

W wyniku porażek w walkach z Rzymianami, w roku 70 n.e. Juliusz Cywilis wraz ze swoimi sprzymierzeńcami wycofał się na północ. Dowodzący rzymskimi legionami Kwintus Petyliusz Cerialis podjął pościg, staczając z Batawami kilka potyczek (Arenacium oraz Leiden).

U ujścia Renu w osadzie Vada doszło do większego starcia. Wojska Cywilisa uderzyły na rzymskie siły pomocnicze składające się z wojowników plemienia Singularów. W bitwie śmierć poniósł dowódca jazdy singularskiej Juliusz Brygantykus (siostrzeniec Cywilisa). Z pomocą Singularom przybył wkrótce Cerialis, którego wojska rozpoczęły wypieranie Germanów w stronę Morza Północnego. Batawowie rozpoczęli wówczas pośpieszny odwrót, uciekając wpław w bezpieczne miejsce. Cywilisowi oraz jego siostrzeńcowi Weraksowi udało się uciec[1]. Cerialis natomiast wraz ze swoim wojskiem skierował się w rejon Bonn, gdzie zamierzał spędzić kilka dni.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tacyt, Dzieje V 21.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Stephen Dando Collins: Machina do zabijania. XIV legion Nerona, wyd. Bellona. Warszawa 2008.