Bitwa pod Zentą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Zentą
V wojna austriacko-turecka 1683-1699
Battle of Zenta.jpg
Bitwa pod Zentą
Czas 11 września 1697
Miejsce Zenta, Węgry
Terytorium Węgry
Wynik zwycięstwo Austrii
Strony konfliktu
Zulfikar flag.png Osmanowie Cesarstwo Austrii Austria
Dowódcy
Sułtan Mustafa II Książę Eugeniusz Sabaudzki
Siły
75 000 – 100 000 ludzi[1] 50 000 – 55 000 ludzi[2]
Straty
25 000 zabitych[3] 429 zabitych, 1 200 rannych[4]
Dubbele Adelaar door Strohl.jpg Wojny austriacko-tureckie TurkishEmblem.svg

Wojna austriacko-turecka (1525-1541) - Mohacz (1526) - Tokaj (1527) - Wiedeń (1529) - Güns (1532) - Wojna austriacko-turecka (1566-1568) - Szigetvár (1566) - Wojna austriacko-turecka (1593-1606) - Sziszak (1593) - Mezőkeresztes (1596) - Selimbar (1599) - Wojna austriacko-turecka (1663-1664) - Czernowitz (1663) - Szentgotthárd (1664) - Wojna austriacko-turecka (1683-1699) - Wiedeń (1683) - Buda (1684-1686) - Nagyharsány (1687) - Slankamen (1691) - Zenta (1697) - Wojna austriacko-turecka (1716-1718) - Petrovaradin (1716) - Belgrad (1717) - Wojna austriacko-turecka (1735-1739) - Grocka (1739) - Wojna austriacko-turecka (1787-1792)

Bitwa pod Zentą – starcie zbrojne, które miało miejsce 11 września 1697 r. Była to największa bitwa w trakcie V wojny austriacko tureckiej (1683–1699).

Książę Eugeniusz Sabaudzki (ok. 34 tys. piechoty, 16 tys. kawalerii i 60 dział) otrzymawszy 10 września pod Petrovaradinem wiadomość, że armia turecka (do 60 tys. ludzi) przeprawia się na wsch. brzeg Cisy z zamiarem wkroczenia do Szeged,a następnie ruszeniem na Siedmiogród ,ruszył pod Zentę. 11 września sułtan Mustafa II z większą częścią jazdy i cięższymi działami był już na wschodnim brzegu Cisy. Na zachodnim brzegu w umocnionym obozie, znajdowała się pod wodzą wielkiego wezyra większość piechoty i artylerii oraz kilka tysięcy jazdy. Pod osłoną ognia potężnej baterii, ustawionej w centrum, Austriacy rozwinęli się, osaczając półkolem oparte o rzekę pozycje tureckie. Zza umocnień wyszła do walki jazda turecka, ale została zepchnięta do obozu. W czasie walki Austriacy wykryli mieliznę w pobliżu prawego skrzydła tureckiego i obsadzili ją artylerią i piechotą. Część tej piechoty uderzyła na tyły prawego skrzydła tureckiego – związanego już szturmem z frontu, a pozostała zamknęła Turkom drogę do mostu, ostrzeliwanego już wcześniej przez artylerię obu skrzydeł austriackich. Również, w innych punktach nacierająca piechota austriacka, wsparta jazdą, odniosła powodzenie; osaczyła Turków i rozpoczęła ich rzeź. Na ten widok wojsko tureckie na wschodnim brzegu Cisy uciekło. Według danych austriackich Turcy stracili 30 tys. ludzi i 80 dział, natomiast Austriacy stracili 2 000 ludzi. Zwycięstwo pod Zentą było pierwszym militarnym sukcesem księcia Eugeniusza. Stało się też punktem zwrotnym w wojnie i przyczyniło się do zawarcia pokoju w Karłowicach w 1699 r.

Bitwa pod Zentą miała także wymiar religijny. Zwycięstwo przypisano cudownemu obrazowi Matki Boskiej z cerkwi greckokatolickiej w Pócs (dziś Máriapócs) na Węgrzech, który na życzenie cesarza został przeniesiony do katedry w Wiedniu, gdzie jest do dziś otoczony czcią jako (niem.) Maria Pötsch (także Maria Pócs).

Przypisy

  1. do 60 000; Mała Encyklopedia Wojskowa
  2. ok. 40 000; Mała Encyklopedia Wojskowa
  3. 30 000 i 80 dział; Mała Encyklopedia Wojskowa
  4. 2 000; Mała Encyklopedia Wojskowa