Biwa (instrument muzyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Japońskie lutnie: biwy

Biwa, biba, piipaa (jap. 琵琶) - czterostrunowy instrument muzyczny z wschodniej Azji, rodzaj lutni o płaskiej tylnej ściance pudła rezonansowego. Struny, wykonane z jedwabiu, szarpie się drewnianym plektronem. Jest używana do akompaniamentu pieśniom klasycznym i recytacjom buddyjskich sutr. Obok koto i shamisenu najpopularniejszy instrument strunowy w Japonii.