Black & White (gra komputerowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy gry. Zobacz też: Black and White album The Stranglers.
Black & White
Producent Lionhead Studios
Wydawca EA Games
Dystrybutor Cenega
Projektant Peter Molyneux
Data wydania 28 marca 2001
PL: 6 kwietnia 2001
Gatunek strategia, gra w boga
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Teen (T)
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows
Nośniki CD (1)
Wymagania

Pentium III 500 MHz, 128 MB RAM, akcelerator 3D

Black & Whitegra komputerowa łącząca cechy gatunkowe strategii, gry w boga, a nawet bijatyki. Została stworzona przez Petera Molyneux i wytwórnię Lionhead Studios i wydana 28 marca 2001 roku przez Electronic Arts.

Gra doczekała się dodatku Black & White: Creature Isle oraz sequela Black & White 2 i dodatku do niego Black & White 2: Wojny Bogów.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

W grze tej użytkownik wciela się w boga świata przedstawionego. Na początku jest wyświetlany materiał filmowy, który pokazuje "narodziny" i uratowanie chłopczyka z morskich fal. Ludzie są bardzo wdzięczni i obiecują gracza czcić, budują mu świątynię. Pierwszą boską misją jest zdobycie chowańca. W tym celu pozyskać trzeba trzy magiczne kamienie, po ich zdobyciu gracz dostaje zwierzaka-chowańca (do wyboru: krowa, małpa i tygrys). Zwierzak ten jest ci posłuszny. Fabuła toczy się wokół Wojny Bogów. Najpotężniejszym bogiem w Edenie, gdzie rozgrywa się akcja gry, jest Nemezis. To on – oraz jego sojusznicy – jest głównym wrogiem. W wygranej z nim pomoże graczowi jego spryt, umiejętność planowania oraz oczywiście chowaniec. Świat składa się z pięciu wysp – poziomów, z których 2 pierwsze to wyspy treningowe. Jako bóg gracz może używać cudów – czarów, oraz uczyć ich chowańca. Zdobywamy wioski imponując wieśniakom zamieszkującym je, następnie je rozbudowujemy i bronimy ich przed wrogiem. Naszą główną siedzibą jest świątynia. W komnatach mamy dostęp do informacji i opcji, czyli do wszystkiego, co może się nam w czasie gry przydać. W grze istnieją zadania, które są poukrywane w srebrnych i złotych "zwojach zadań".

Chowaniec[edytuj | edytuj kod]

Prócz standardowych form chowańca są dostępne także inne. Już w pierwszej można mieć również owcę, a potem gracz może zmienić chowańce w m.in. zebrę, wilka, lwa, a także (po ściągnięciu) lamparta, czy konia. Poszczególne chowańce różnią się nie tylko wyglądem, ale też siłą czy szybkością nauki.

Chowaniec również ma swój charakter, który trzeba kształtować od początku gry poprzez karanie go za uczynki, które gracz uważa za złe, lub nagradzanie za dobre. Pupilek gracza jest również określony dużą liczbą cech: co o graczu i o sobie uważa, ile ma lat (chowaniec gracza z biegiem czasu rośnie do gigantycznych rozmiarów), czy gracz poświęca mu dużo czasu, czy poznał innego chowańca i co o nim sądzi. Chowaniec gracza rozwija się z biegiem czasu. Gracz może go uczyć pomagać ludziom lub ich zabijać - to od gracza zależy, czy będziemy "dobrzy czy źli".

Interfejs[edytuj | edytuj kod]

W interfejsie gry nie ma żadnych okienek, symboli, ani ikonek. Gracz robi wszystko przy pomocy kursora. Wystarczy spirala "zakręcona" kursorem i już gracz może użyć odpowiedniego cudu. Kursor jest także oryginalny: nie jest to tylko symbol do wskazywania, ale naprawdę wpływa na świat gry. Dłonią (taki kształt ma kursor) możemy choćby chwytać wieśniaków, czy karać (biciem) lub nagradzać (głaszcząc) chowańca.

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
GameSpot 9,3/10[1]
IGN 9,7/10[2]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
Metacritic

90/100 (z 34 recenzji)[3]

Świat gry[edytuj | edytuj kod]

Wysp jest niedużo (pięć), ale są w pełni wykorzystane. Eden zamieszkują najróżniejsze nacje. Gracz może imponować m.in. Celtom, Aztekom, Grekom, a nawet Japończykom. Każda z tych nacji ma odmienne budownictwo oraz wioski. Wszyscy żyją własnym życiem: rolnicy i drwale pracują, inni leniuchują, a nocami tańczą dokoła kamienia (wraz z chowańcem). Aby czcili gracza może on palić im domy, lub podlewać pola. Często także wróg próbuje graczowi podkraść wyznawców. Ciekawa jest też zmiana otoczenia na podstawie gracza decyzji. Ręka gracza zmienia się w świetlistą i zadbaną u dobrego boga, lub czerwoną, z długimi paznokciami u złego. Poza tym zmienia się świątynia gracza: może być wielka i piękna, lub czarna i z wystającymi kolcami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Greg Kasavin: Black & White Review (ang.). GameSpot, 2001-03-30. [dostęp 2013-06-02].
  2. Tal Blevins: Black & White (ang.). IGN, 2001-03-27. [dostęp 2013-06-02].
  3. Black & White PC (ang.). Metacritic. [dostęp 2013-06-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]