Bleed the Freak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bleed the Freak
Bleed the Freak
Utwór zespołu Alice in Chains
z albumu Facelift
Wydany 1991
Nagrywany grudzień 1989–kwiecień 1990 w London Bridge Studio, Seattle oraz w Capitol Recording Studio, Hollywood[1]
Gatunek metal alternatywnygrungehard rock[2]
Długość 4:12 (wersja koncertowa)
Twórca Jerry Cantrell
Producent Dave Jerden
Wydawnictwo Columbia

Bleed the Freak” – singel promocyjny amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, pochodzący z debiutanckiego albumu studyjnego Facelift. Ukazał się jedynie w formacie winylowym[3]. Utwór został zamieszczony na czwartej pozycji na płycie, czas trwania wynosi 4 minuty i 1 sekundę[4]. Autorem tekstu i kompozytorem jest gitarzysta Jerry Cantrell[4]. Na stronie B zamieszczona została koncertowa wersja utworu „Put You Down”[3].

„Bleed the Freak” ukazał się w wersji demo, zarejestrowanej w 1989 przy współpracy Ricka Parashara, na kompilacyjnym box secie Music Bank (1999)[5][6]. W grudniu 2000 koncertowa wersja „Bleed the Freak” została zamieszczona na albumie Live[7].

Znaczenie tekstu, budowa utworu[edytuj]

W wywiadzie dla magazynu „Rock Scene” z kwietnia 1990, autor kompozycji Jerry Cantrell przyznał, że warstwa liryczna odnosi się do ludzi, którzy umieścili nas na tym świecie, i teraz patrzą jak spadamy w dół i się wykrwawiamy[8]. Podmiot w utworze pragnie doczekać chwili, kiedy zobaczy jak to inni będą się poświęcać i wykrwawiać za niego[5]. Tekst zawiera również odniesienia do nietolerancji religijnej, przedstawionej w formie metafory upadającego społeczeństwa, aby w pełni zrozumieć więź człowieka[5]. W rozmowie z „RIP”, muzyk stwierdził: „«Bleed the Freak» napisałem, gdy czułem się źle. Robiłem wiele gównianych rzeczy pod wpływem wielu osób – szefów, rodziny – po prostu spojrzenie, co myślisz, taki rodzaj bzdury. To naprawdę dołujące jak ludzie potrafią popsuć cię z powodu koloru skóry, wyznania, poglądów politycznych – cokolwiek to może być – i wskażą cię palcem, lecz jeśli odwrócisz się i pokażesz na nich, nie kopią zbytnio”[9]. Mordechai Kleidermacher z magazynu „Circus” zaznacza, że tematyka utworu koncentruje się na „ślepej wierze”[10].

„Bleed the Freak” został skomponowany według schematu strojenia Eb-Ab-Db-Gb-Bb-Eb. Zaczyna się stonowanym, balladowym brzmieniem gitary akustycznej i elektrycznej, granej chorusem[11]. Refreny utworu nabierają większego ciężaru i dynamiki oraz agresywniejszych partii wokalnych Staleya[11]. Po wykonaniu drugiego z refrenów, słychać jest dynamiczną solową grę Cantrella, która następnie chwilowo zwalnia tempo, przechodząc do łagodnego brzmienia z początku. Kompozycja kończy się powtórzonym, dynamicznym refrenem[11].

Teledysk[edytuj]

Na teledysk promujący złożyły się fragmenty występu zespołu w Moore Theatre na terenie Seattle z 22 grudnia 1990. Koncert został zarejestrowany i wydany na kasecie Live Facelift w lipcu 1991[12]. Wideoklip nagrany został w kolorach czarno-białych. Reżyserem jest Josh Taft[13].

Wydanie[edytuj]

„Bleed the Freak” wydany został w wersji koncertowej jedynie w formacie winylowym jako singel promocyjny w 1991 o numerze katalogowym CS7-04013[3]. Na stronie B zamieszczono utwór „Put You Down”, również w wykonaniu koncertowym[3].

Odbiór[edytuj]

Krytyka[edytuj]

Bill Adams z magazynu „Ground Control”, w swojej obszernej recenzji zaznacza, że brzmienie „Bleed the Freak” „charakteryzuje się mroczną i sardoniczną melodią, gdzie przejawiają się motywy miłości i nienawiści oraz stanu beznadziejności”[14]. Ric Albano z brytyjskiego magazynu „Classic Rock” przyznał, że jest to pierwsza ze słabszych kompozycji na płycie, określając partie śpiewu mianem „płaczliwych”[15]. Portal internetowy rockmetal.pl, w swej recenzji napisał o utworze: „Nowością dla sceny rockowej lat 90. jest «Bleed the Freak». Kawałek rozpoczyna się szybko wpadającym w ucho motywem, granym na przesterowanej gitarze z chorusem, który po chwili wspomagany jest pracą reszty instrumentalistów oraz jak zwykle genialnym głosem Layne’a. Po pierwszym refrenie całość nagle dostaje kopa (…) i przemienia się z melancholijnej, lekko ospałej ballady w rockową petardę z najwyższej półki, której nie powstydziłby się sam Lemmy[11]. Beth Nussbaum z magazynu „Rock Scene”, w swojej ocenie określiła utwór mianem „ponurego i posępnego”[16].

Utwór na koncertach[edytuj]

Premiera koncertowa „Bleed the Freak” nastąpiła 15 lipca 1989 podczas występu w Bremerton w Stanach Zjednoczonych[17]. Regularnie wykonywany był w ramach tras koncertowych promujących Facelift w 1990 i 1991[17]. Został zarejestrowany również podczas występu zespołu w Moore Theatre w Seattle 22 grudnia 1990. Nagranie zamieszczone zostało na wydawnictwach Live Facelift z lipca 1991[13] oraz Live z grudnia 2000[7]. Utwór częstokrotnie grany był w trakcie trwania ogólnoświatowego tournée promującego album studyjny DirtDown in Your Hole Tour[17]. Od momentu reaktywacji zespołu w 2005, „Bleed the Freak” prezentowany był w ramach amerykańskiej części Finish What we Started Tour w 2006[17] oraz 2015 North American Tour[17].

Lista utworów na singlu[edytuj]

winyl 7” (CS7-04013):

Strona A:

Nr Tytuł utworu Autorzy Długość
1. „Bleed the Freak” (wersja koncertowa) Jerry Cantrell 4:12

Strona B:

Nr Tytuł utworu Autorzy Długość
1. „Put You Down” (wersja koncertowa) Cantrell 3:22

Twórcy[edytuj]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[4]:

Alice in Chains

Produkcja

  • Aranżacja: Jerry Cantrell
  • Tekst utworu: Jerry Cantrell

Przypisy[edytuj]

  1. de Sola 2015 ↓, s. 129.
  2. Jennifer Clay. Geronimo. „RIP”, s. 32–34, 94, listopad 1991. Larry Flynt Publications. ISSN 0889-5791. 
  3. a b c d Dave Thompson: Standard Catalog of American Records. Krause Publications, 2012, s. 24. ISBN 978-1440232527.
  4. a b c Poligrafia dołączona do albumu Facelift; wyd. Columbia, nr kat. CK 46075.
  5. a b c Poligrafia dołączona do albumu Music Bank; wyd. Columbia, nr kat. CK 69584.
  6. Paul Brannigan. This is the End. „Kerrang!”, s. 26–28, 9 października 1999. Wydawnictwo Bauer. ISSN 0262-6624. 
  7. a b Charles R. Cross. Live. „Guitar World”, s. 37, luty 2001. Harris Publications. ISSN 1045-6295. 
  8. Beth Nussbaum. When Whips Don’t Hurt. „Rock Scene”, s. 57–60, kwiecień 1990. ISSN 0090-3353. 
  9. Tom Forsythe. Without Prejudice Dude!. „RIP”, s. 54–57, czerwiec 1991. Larry Flynt Publications. ISSN 0889-5791. 
  10. Mordechai Kleidermacher. Alice in Chains’ Link With Brutality. „Circus”, s. 66, 1990. ISSN 0009-7365. 
  11. a b c d Piter Chemik: Alice In Chains „Facelift” (pol.). rockmetal.pl. [dostęp 2015-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-03)].
  12. Prato 2009 ↓, s. 263.
  13. a b Poligrafia dołączona do albumu Live Facelift; wyd. Sony, nr kat. SRLM-810.
  14. Bill Adams: Alice in Chains Discography Part One (ang.). Ground Control. [dostęp 2013-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-24)].
  15. Ric Albano. Facelift by Alice in Chains. „Classic Rock”, 2015. TeamRock. ISSN 1464-7834. 
  16. Beth Nussbaum. Reviews & Rantings. „Rock Scene”, s. 23, 1990. ISSN 0090-3353. 
  17. a b c d e Bleed the Freak by Alice in Chains (ang.). setlist.fm. [dostęp 2011-05-14].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]