Blokada lądowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Blokada lądowa - okrążenie (izolacja) określonego zgrupowania wojsk przeciwnika lub obiektu wojskami lądowymi (siłami lądowymi).

We współczesnych warunkach stosowana najczęściej w połączeniu z blokada powietrzną, a w działaniach prowadzonych na kierunkach nadmorskich - również z blokada morską.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 44.