Blue (zespół muzyczny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy zespołu muzycznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Blue
Blue 2013.jpg
Blue podczas koncertu we Włoszech w 2013 roku
Rok założenia 2000
Pochodzenie  Wielka Brytania
Gatunek pop[1]
Aktywność 2000-2005, od 2009
Wytwórnia płytowa Innocent, Virgin
Obecni członkowie
Duncan James
Lee Ryan
Simon Webbe
Antony Costa
Strona internetowa

Bluebrytyjski boys band założony w 2000 roku, w którego skład wchodzą Duncan James, Antony Costa, Lee Ryan i Simon Webbe.

W 2011 roku reprezentowali Wielką Brytanię podczas 56. Konkursu Piosenki Eurowizji.

Historia zespołu[edytuj | edytuj kod]

W maju 1999 roku Lee Ryan i Antony Costa spotkali się po raz pierwszy podczas przesłuchań do nowego boys bandu organizowanych poprzez format ITV's This Morning Simona Cowella. Do składu nowo powstałej formacji wszedł wówczas Ryan oraz m.in. Will Young[2]. W 2000 roku Ryan i Costa zdecydowali się na założenie własnego zespołu razem ze swoim znajomym, Duncanem Jamesem[3]. W celu znalezienie czwartego członka grupy, trio zorganizowało przesłuchania, które wygrał współlokator Ryana, Simon Webbe[4].

2001: All Rise[edytuj | edytuj kod]

Od lewej: Antony Costa, Duncan James, Lee Ryan i Simon Webbe w 2011 roku

Po sformowaniu się składu zespołu muzycy zaczęli przygotowywać materiał na swój debiutancki album razem ze swoim menedżerem, Danielem Glatmanem. W maju 2001 roku ukazał się debiutancki singiel grupy – „All Rise”[5], który dotarł do czwartego miejsca brytyjskiej listy przebojów. W sierpniu premierę miał drugi singiel zespołu – „Too Close”[6], który osiągnął pierwsze miejsce notowań w kraju.

Niedługo po ukazaniu się utworu wokaliści wyjechali do Nowego Jorku, gdzie nakręcili teledysk do piosenki, a także byli świadkami ataków na World Trade Center. W kolejnym miesiącu Ryan udzielił wywiadu dla brytyjskiej gazety The Sun, w której wyznał: To sprawa Nowego Jorku, że zaburzają proporcje (...) Co z fokami? Oni ignorują zwierzęta, które są ważniejsze. Rozmowa stał się tematem kontrowersji, a sam zespół utracił wówczas kontrakt płytowy w Stanach Zjednoczonych[7]. Niedługo potem grupa wydała swój kolejny singiel „If You Come Back”[8], który dotarł na szczyt brytyjskich list przebojów, natomiast w grudniu ukazał się debiutancki album studyjny Blue zatytułowany All Rise[9]. Płyta dotarła na pierwsze miejsce list sprzedaży w kraju i osiągnęła wynik ponad 1,8 miliona sprzedanych egzemplarzy. W marcu 2002 roku ukazał się ostatni singiel promujący krążek – „Fly by II”[10], który dotarł do szóstego miejsca list przebojów.

2002-04: One Love i Guilty[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2002 roku ukazał się drugi album Blue zatytułowany One Love[11], który zadebiutował na pierwszym miejscu brytyjskiego zestawienia najczęściej kupowanych płyt. Krążek promowały trzy single: „One Love”[12], który dotarł do trzeciego miejsca krajowych list przebojów, oraz „U Make Me Wanna”[13], a także nowa wersja przeboju Eltona JohnaSorry Seems to Be the Hardest Word” z gościnnym udziałem artysty[14]. Oprócz tego, na płycie znalazła się m.in. piosenka „Supersexual”[15], która ukazała się w Hiszpanii i RPA.

W czerwcu 2003 roku Hugh i David Nicholson ze szkockiego zespołu muzycznego Blue pozwali członków boys bandu do sądu, gdzie domagali się od muzyków oraz ich wytwórni muzycznej EMI 5 milionów funtów za przyznanie im praw do wykorzystywania nazwy Blue. Po negocjacjach ze szkockimi muzykami, obie formacje zdecydowały się na umorzenie sprawy oraz kontynuowanie działań komercyjnych pod tą samą nazwą[16]. Jesienią tego samego roku ukazał się trzeci album studyjny zespołu zatytułowany Guilty[17], który zadebiutował na pierwszym miejscu krajowych list najczęściej kupowanych płyt po osiągnięciu wyniku ponad 100 tys. sprzedanych egzemplarzy w tygodniu po premierze. Krążek promowały single „Guilty”[18], „Signed, Sealed, Delivered, I’m Yours” z gościnnym udziałem Steviego Wondera i Angie Stone[19], „Breathe Easy” oraz „Bubblin’”[20]. Album został sprzedany w ponadmilionowym nakładzie w samej Wielkiej Brytanii. Oprócz czterech singli, grupa postanowiła wydać utwór „The Gift”, który ukazał się na rynku japońskim.

2004-05: Best of Blue i zawieszenie działalności[edytuj | edytuj kod]

Zespół podczas koncertu we Włoszech w 2005 roku

W listopadzie 2004 roku zespół wydał swój pierwszy album kompilacyjny zatytułowany Best of Blue, na którym znalazły się najpopularniejsze piosenki w dorobku grupy[21]. Na płycie znalazły się także nowe utwory: „Curtain Falls”[22], „Only Words I Know”[23] oraz nowa wersja utworu zespołu Kool and the GangGet Down on It” nagrana w interpretacji Blue z gościnnym udziałem formacji oraz piosenkarki Lil’ Kim[24]. Płyta dotarła do drugiego miejsca list najczęściej kupowanych albumów w kraju, gdzie otrzymała także certyfikat podwójnej platynowej płyty. Po wydaniu składanki Simon Webbe i Antony Costa zdecydowali się na wydanie kolejnego krążka kompilacyjnego pt. 4ever Blue, tym razem zawierającego wybrane utwory ze stron B wydanych wcześniej singli, remiksy oraz wcześniej niewydane piosenki[25]. Na płycie znalazł się także debiutancki solowy utwór Duncana Jamesa – „I Believe My Heart”.

W 2005 roku zespół ogłosił zawieszenie działalności, co było spowodowane chęcią rozwoju solowych karier wokalistów.

2009-11: Powrót na scenę, Konkurs Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

Blue podczas występu w finale 56. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2011 roku

W kwietniu 2009 roku członkowie zespołu zapowiedzieli zagranie wspólnego koncertu na festiwalu Silverstone Classic organizowanego w sierpniu tego samego roku. W tym czasie pojawiły się także doniesienia, jakoby muzycy pisali nowy materiał i podpisali kontrakt płytowy z wytwórniami Innocent Records i EMI Music, jednak okazały się one nieprawdziwe.

Pod koniec stycznia 2011 roku ogłoszono, że w dziesiątą rocznicę istnienia boys bandu zespół będzie reprezentował Wielką Brytanię podczas 56. Konkursu Piosenki Eurowizji z utworem „I Can[26], który miał swoją premierę 11 marca w talk-show The Graham Norton Show. W kwietniu telewizja BBC wyemitowała specjalny film dokumentalny prezentujący przygotowania grupy do występu w widowisku. 14 maja zespół wystąpił w finale Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Düsseldorfie i zajął ostatecznie 11. miejsce po zdobyciu łącznie 100 punktów, w tym m.in. maksymalną notę 12 punktów od Bułgarii[27].

2012: Roulette[edytuj | edytuj kod]

Blue podczas koncertu we wrześniu 2011 roku

W lutym 2012 roku zespół wyruszył w minitrasę koncertową po Manili zatytułowaną Boybands: The Greatest Hits Tour, podczas której zagrali razem z boys bandem A1 i Jeffem Timmonsem. Pod koniec czerwca ukazała się nowa piosenka formacji „Hurt Lovers”[28], którą zespół zaprezentował premierowo podczas koncertu w Chinach. Oficjalny singiel z utworem miał swoją premierę w październiku tego samego roku. W styczniu 2013 roku premierę miał czwarty album studyjny grupy zatytułowany Roulette[29]. W lutym muzycy potwierdzili udział w specjalnym cyklu telewizyjnym The Big Reunion emitowanego na kanale ITV2[30][31]. W tym samym miesiącu zagrali koncert w Hammersmith Apollo w Londynie[32], a zapis wideo z występu ukazał się na albumie koncertowym DVD wydanym w kwietniu[33]. Na początku maja boys band wyruszył w trasę koncertową po kraju. W połowie miesiąca zespół wydał drugi singiel z nowej płyty – „Without You”[34], który ukazał się w Niemczech, Szwajcarii i Austrii. Trzecim singlem promującym album został „Break My Heart”[35]. W 2014 roku Blue zagrali w specjalnym programie Blue Go Mad in Ibiza emitowanym na kanale ITV2.

Od 2015: Colours[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie tego samego roku zespół poinformował o podpisaniu kontraktu płytowego z wytwórnią Sony Music. W marcu ukazał się ich piąty album studyjny zatytułowany Colours[36]. Krążek osiągnął wynik jedynie 4 tys. sprzedanych egzemplarzy w pierwszym tygodniu po premierze, przez co w kwietniu wytwórnia w zerwała kontrakt z zespołem[37]. 21 marca grupa wyruszyła w trasę koncertową po kraju. W maju wokaliści zagrali podczas ceremonii VE Day 70: A Party to Remember organizowanej w londyńskim Horse Guards Parade[38].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

  • All Rise (2001)
  • One Love (2002)
  • Guilty (2003)
  • Roulette (2013)
  • Colours (2015)

Albumy kompilacyjne[edytuj | edytuj kod]

  • Best of Blue (2004)
  • 4Ever Blue (2005)
  • The Platinum Collection (2006)
  • The Collection (2007)
  • Ultimate Blue (2012)

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 2001 – „All Rise”
  • 2001 – „Too Close”
  • 2001 – „If You Come Back”
  • 2002 – „Fly By II”
  • 2002 – „One Love”
  • 2002 – „Sorry Seems To Be The Hardest Word” (z Eltonem Johnem)
  • 2003 – „U Make Me Wanna”
  • 2003 – „Guilty”
  • 2003 – „Signed, Sealed, Delivered, I'm Yours” (ze Stevie Wonderem i Angie Stone)
  • 2004 – „Breathe Easy”
  • 2004 – „Bubblin’”
  • 2004 – „Curtain Falls”
  • 2005 – „Get Down On It” (z Kool and the Gang i Lil’ Kim)
  • 2005 – „Only Words I Know”
  • 2011 – „I Can”
  • 2013 – „Hurt Lovers”
  • 2015 – „King of the World”

Przypisy

  1. Daniel Clancy: allmusic Artist Biography by Daniel Clancy (ang.). W: AllMusic [on-line]. www.allmusic.com. [dostęp 2015-06-27].
  2. Natasha Rigler: Blue's Lee Ryan auditioned for Simon Cowell aged 15 - throwback picture (ang.). W: Reveal [on-line]. www.reveal.co.uk, 2013-10-03. [dostęp 2015-06-26].
  3. Kimbel Bouwman: “Unsigned artists need to learn how to network.” (ang.). W: Hit Quarters [on-line]. www.hitquarters.com, 2002-06-07. [dostęp 2015-06-26].
  4. Simon Webbe: Blue’s Simon Webbe: To this day I still owe Lee Ryan my life and I will support him forever (ang.). W: Metro [on-line]. www.metro.co.uk, 2014-01-20. [dostęp 2015-06-26].
  5. Blue (5) ‎– All Rise (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  6. Blue (5) ‎– Too Close (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  7. When popstars talk politics – Lee Ryan's 9/11 gaffe (ang.). W: Virgin Media [on-line]. www.virginmedia.com. [dostęp 2015-06-26].
  8. Blue (5) ‎– If You Come Back (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  9. Blue (5) ‎– All Rise (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  10. Blue (5) ‎– Fly By II (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  11. Blue (5) ‎– One Love (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  12. Blue (5) ‎– One Love (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  13. Blue (5) ‎– U Make Me Wanna (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  14. Blue (5) Featuring Elton John ‎– Sorry Seems To Be The Hardest Word (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  15. Blue (5) ‎– Supersexual (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  16. Blue bands settle name dispute (ang.). W: BBC [on-line]. www.bbc.co.uk, 2003-06-03. [dostęp 2015-06-26].
  17. Blue (5) ‎– Guilty (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  18. Blue (5) ‎– Guilty (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  19. Blue (5) Feat. Stevie Wonder And Angie Stone ‎– Signed, Sealed, Delivered I'm Yours (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  20. Blue (5) ‎– Bubblin' (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  21. Blue (5) ‎– Best Of Blue (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  22. Blue (5) ‎– Curtain Falls (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  23. Blue (5) ‎– Only Words I Know (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  24. Blue (5) Featuring Kool & The Gang And Lil Kim* ‎– Get Down On It (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  25. Blue (5) ‎– 4Ever Blue (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  26. Blue (5) ‎– I Can (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  27. Eurovision Song Contest 2011 Final (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2015-06-26].
  28. Blue (5) ‎– Hurt Lovers (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-27].
  29. Blue (5) ‎– Roulette (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-26].
  30. Blue Join Reality Show The Big Reunion (ang.). W: MTV [on-line]. www.mtv.co.uk, 2013-02-22. [dostęp 2015-06-27].
  31. Blue to join ITV's Big Reunion (ang.). www.music-news.com, 2013-02-26. [dostęp 2015-06-27].
  32. Colin Daniels: 'Big Reunion' UK arena tour in the works (ang.). W: Digital Spy [on-line]. www.digitalspy.co.uk, 2013-02-03. [dostęp 2015-06-27].
  33. Order the DVD (ang.). W: ITV [on-line]. www.itv.com, 2013-10-22. [dostęp 2015-06-27].
  34. Blue (5) ‎– Without You (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-27].
  35. Blue (5) ‎– Break My Heart (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-27].
  36. Blue (5) ‎– Colours (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-06-27].
  37. Sam Rigby: Blue dropped by record label: 'We're going to keep doing what we love' (ang.). W: Digital Spy [on-line]. www.digitalspy.co.uk, 2015-04-08. [dostęp 2015-06-27].
  38. VE Day 70: A Party To Remember (ang.). W: BBC [on-line]. www.bbc.co.uk. [dostęp 2015-06-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]