Blue Monday

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Blue Monday
Dzień poniedziałek ostatniego pełnego tygodnia stycznia
Znaczenie określenie najbardziej depresyjnego dnia w roku

Blue Monday – wprowadzone przez Cliffa Arnalla określenie najbardziej depresyjnego dnia w roku, przypadającego w poniedziałek ostatniego pełnego tygodnia stycznia.

Termin Blue Monday (ang. Smutny, przygnębiający poniedziałek) wprowadził w 2004 roku Cliff Arnall - brytyjski psycholog, pracownik Cardiff University. Arnall wyznaczał datę najgorszego dnia roku za pomocą wzoru matematycznego uwzględniającego czynniki meteorologiczne (krótki dzień, niskie nasłonecznienie), psychologiczne (świadomość niedotrzymania postanowień noworocznych) i ekonomiczne (czas, który upłynął od Bożego Narodzenia powoduje, że kończą się terminy płatności kredytów związanych z zakupami świątecznymi).

Algorytm[edytuj | edytuj kod]

Stan zdrowia psychicznego przedstawia formuła:

\frac{[W + (D-d)] \times T^Q}{M \times N_a}

gdzie:

  • W – pogoda (ang. weather)
  • D – dług, debet (ang. debt)
  • d – miesięczne wynagrodzenie
  • T – czas od Bożego Narodzenia (ang. time)
  • Q – niedotrzymanie postanowień noworocznych
  • M – niski poziom motywacji (ang. motivational)
  • Na – poczucie konieczności podjęcia działań (ang. a need to take action)

Wyznaczone daty[edytuj | edytuj kod]

Blue Monday, na podstawie wzoru Arnalla, wyznaczono na:

  • 24 stycznia 2005
  • 23 stycznia 2006
  • 22 stycznia 2007
  • 21 stycznia 2008
  • 19 stycznia 2009
  • 25 stycznia 2010
  • 24 stycznia 2011
  • 16 stycznia 2012
  • 21 stycznia 2013
  • 20 stycznia 2014

W 2011 roku Arnall zmienił sposób wyznaczania Blue Monday, wskazując 17 stycznia jako najgorszy dzień roku. Szybsze nadejście tego dnia (trzeci, a nie czwarty poniedziałek stycznia) umotywował kryzysem finansowym[1].

Wiarygodność i kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

  • Termin Blue Monday uznawany jest za pseudonaukę. Jak odkrył Ben Goldacre, prowadzący w The Guardian kolumnę Bad Science, skupiającą się na opisywaniu i demaskowaniu pseudonaukowych odkryć i oszustw, przed publikacją prasową artykułu, agencja reklamowa Porter Novelli skontaktowała się z pokaźną liczbą wykładowców uniwersyteckich, oferując wynagrodzenie w zamian za umieszczenie ich nazwisk w artykule[2].
  • The Guardian opublikował także oświadczenie Cardiff University, w którym uczelnia neguje związek Cliffa Arnalla z jakimkolwiek projektem naukowym i podkreśla, że Cliff Arnall jest byłym korepetytorem, który zakończył współpracę z uniwersytetem w lutym, a więc 10 miesięcy przed publikacją artykułu[3].
  • Dean Burnett, neurobiolog pracujący na wydziale psychologii Cardiff University, opisał algorytm określający Blue Monday, jako "farsę" zawierającą "bezsensowne pomiary"[4].

Przypisy

  1. Dziś najbardziej dołujący dzień roku! Jak się nie dać i być wesołym? emetro, 16 stycznia 2011
  2. Ben Goldacre: MS = media slut, but CW = corporate whore (ang.). theguardian.com, 2006-12-16. [dostęp 2013-10-08].
  3. Ben Goldacre: How GxPxIxC = selling out to your corporate sponsor (ang.). theguardian.com, 2006-11-18. [dostęp 2013-10-08].
  4. Dean Burnett: Blue Monday: a depressing day of nonsense science (again) (ang.). theguardian.com. [dostęp 2013-10-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]