Bożena Karkut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bożena Karkut
Imię i nazwisko Bożena Karkut Łozińska
Data i miejsce
urodzenia
30 czerwca 1961
Wrocław  Polska,
Pozycja skrzydłowa
Kariera piłkarska
Lata Klub
1975-1985
1985-1989
1989-1990
1990-1991
1991-
1991-1992
1993-1996
1997-2000
Polska AZS AWF Wrocław
Polska Ślęza Wrocław
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Voždovac Belgrad
Norwegia Haugerud IF Oslo
Norwegia IL Vestar
Norwegia Toten HK
Polska AZS AWF Wrocław
Austria Hypo Niederösterreich
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1981-1993 Polska Polska 151 (539)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2000-nadal Polska Zagłębie Lubin

Bożena Karkut z d. Łozińska (ur. 30 czerwca 1961 we Wrocławiu) – polska piłkarka ręczna, grająca jako skrzydłowa, mistrzyni i reprezentantka Polski, następnie trener.

Osiągnięcia klubowe[edytuj]

Karierę sportową rozpoczęła w 1975 w klubie AZS AWF Wrocław, z którym zdobyła mistrzostwo Polski (1984), dwukrotnie wicemistrzostwo Polski (1980, 1982) oraz brązowy medal (1981). Od 1985 występowała w Ślęzie Wrocław, zdobywając brązowy medal w 1986. Od 1989 występowała w klubach zagranicznych, kolejno w Voždovac Belgrad (1989/1990), z którym zdobyła wicemistrzostwo Jugosławii i norweskich Haugerud IF Oslo, IL Vestar Oslo i Toten HK. Od 1993 do 1996 ponownie występowała w Polsce, w AZS AWF Wrocław. Od 1997 do 2000 była zawodniczką Hypo Niederösterreich, zdobywając z tą drużyną trzykrotnie mistrzostwo Austrii (1998-2000) oraz dwukrotnie wygrywając w rozgrywkach Ligi Mistrzyń (1998 i 2000).

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Polski juniorek debiutowała w 1977 W I reprezentacji debiutowała 10 kwietnia 1981 w towarzyskim meczu ze Szwecją. Uczestniczyła trzykrotnie w mistrzostwach świata grupy B (1981, 1983, 1989) oraz dwukrotnie w mistrzostwach świata (1990 – 9 miejsce, 1993 – 10 miejsce). Na mistrzostwach świata w 1990 została najlepszym strzelcem oraz najlepszą prawoskrzydłową zawodów. Po raz ostatni wystąpiła w I reprezentacji 1 grudnia 1993 w meczu mistrzostw świata z Koreą Południową. Łącznie reprezentowała Polskę 151 razy w oficjalnych spotkaniach, zdobywając 539 bramek. Jest piątą zawodniczką pod względem ilości strzelonych bramek w reprezentacji Polski.

Trener[edytuj]

W 2000 została trenerem kobiecej drużyny szczypiornistek Zagłębia Lubin. W pierwszym sezonie zdobyła z drużyną brązowy medal (2001), w kolejnym srebrny (2002). Srebro powtórzyła jeszcze w 2006, 2009 i 2010, a brąz w 2007 i 2008. W 2011 sięgnęła po pierwsze w historii klubu mistrzostwo Polski kobiet w piłce ręcznej. W 2012, 2013 i 2017[1] zdobyła ze swoją drużyną kolejne tytuły wicemistrzowskie.

Doświadczona trenerka sukcesy ze swoja drużyną osiągała również w Pucharze Polski, po złoto "Miedziowie" sięgały w 2009, 2011, 2013 i 2017[2], srebrne statuetki zdobyły w 2006, 2010, 2014, 2015, a brąz w 2004 roku.

Jej drużyna osiągnęła także półfinał Pucharu Europejskiej Federacji Piłki Ręcznej (tzw. Puchar EHC) oraz półfinał Pucharu Zdobywców Pucharów (odpowiednio 2001 i 2002)

Przypisy

  1. Vistal - Metraco Zagłębie. Szlagier szlagierów. Vistal Gdynia mistrzem Polski 2016/17! (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2017-07-18].
  2. Puchar Polski Kobiet - wyniki (pol.). zprp.pl. [dostęp 2017-07-18].

Bibliografia[edytuj]

  • Władysław Zieleśkiewicz 90 lat polskiej piłki ręcznej, wyd. Związek Piłki Ręcznej w Polsce, Warszawa 2008
  • Władysław Zieleśkiewicz Z piłkarskiego podwórka na szczyty światowego handballu, w: Handball Polska, nr 9/2013