Bożena Kowalska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bożena Kowalska
Data i miejsce urodzenia 1930
Warszawa
Zawód historyk sztuki

Bożena Kowalska (ur. 1930 w Warszawie) – historyk, krytyk i teoretyk sztuki.

Studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Bezpośrednio po studiach, w sierpniu 1952, podjęła pracę w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych, gdzie trafiła dzięki znajomości z Armandem Vetulanim. Prowadziła tam Wydział Oświatowy[1]. W 1974 uzyskała tytuł doktora nauk humanistycznych. W latach siedemdziesiątych XX w. wykładała na Podyplomowym Studium Scenografii przy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jest autorką monografii Romana Opałki, Jana Berdyszaka, Henryka Stażewskiego, Kajetana Sosnowskiego, Mariana Bogusza, Wojciecha Fangora i innych polskich artystów awangardowych. W latach 1972-2001 prowadziła „Galerię 72” w Chełmie. Stworzyła też udostępnioną w roku 1982 w chełmskim Muzeum Okręgowym kolekcję polskiej sztuki współczesnej (około 1500 eksponatów). Jest realizatorką plenerów malarskich, gromadzących artystów z kręgu abstrakcji geometrycznej, a także wielu wystaw w Polsce i za granicą. Publikuje artykuły, eseje, rozprawy naukowe, szkice o sztuce i artystach w czasopismach krajowych i zagranicznych (łącznie około 1000 publikacji). Pisze też teksty krytyczne do katalogów wystaw.

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Polska awangarda malarska 1945-1980; Szanse i mity, PWN Warszawa 1988;
  • Twórcy - Postawy, Artyści mojej galerii, Kraków 1982;
  • Sztuka w poszukiwaniu mediów, Warszawa 1985;
  • Od impresjonizmu do konceptualizmu. Odkrycia sztuki, Arkady Warszawa 1989;
  • W poszukiwaniu ładu, Artyści o sztuce, Katowice 2001;
  • 20 plenerów spod znaku geometrii, 2004;

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Kościuczuk: Bożena Kowalska: Zachęta – początki pracy (pol.). Prywatne historie sztuki. [dostęp 1 lipca 2015].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biografia [1], [2]
  • O kolekcji B.Kowalskiej [3]