Bob Dylan’s Greatest Hits

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Bob Dylan's Greatest Hits)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bob Dylan’s Greatest Hits
Kompilacja Boba Dylana
Wydany 27 marca 1967
Nagrywany 1962-1966
Gatunek rock, folk rock, folk, blues
Długość 40:21
Wydawnictwo Columbia USA
Producent John Hammond, Tom Wilson, Bob Johnston
Oceny

All Music 5/5 gwiazdek

Album po albumie

Bob Dylan’s Greatest Hits – pierwszy składankowy album Boba Dylana gromadzący jego najpopularniejsze nagrania z lat 1962-1966 i wydany w 1967 r.

Historia i charakter albumu[edytuj | edytuj kod]

Jest to pierwszy zbiorczy album Boba Dylana. Dokonano wyboru jego najpopularniejszych utworów, zwłaszcza tych, które ukazały się na singlach.

Po motocyklowym wypadku Boba Dylana w lipcu 1966 r. i jego odosobnieniu się w Woodstocku, firma Columbia stanęła przed dylematem, co dalej robić, gdyż wszystkie kontrakty Dylana z wiadomych przyczyn zostały zerwane. Nie wiadomo także było, kiedy w ogóle artysta pojawi się znowu w studiu nagraniowym i kiedy uda się na jakieś tournée. Równocześnie było to apogeum popularności muzyka w latach 60., jeszcze wzmocnionej przez jego nagłe zniknięcie.

Columbia postanowiła tę popularność wykorzystać i wydała jego pierwszą kolekcję 10 piosenek, z których właściwie wszystkie zostały uprzednio wydane na singlach.

Publiczność była tak spragniona nowego albumu Dylana, że nieoczekiwanie składanka ta cieszyła się olbrzymią popularnością. W USA dotarła do miejsca 10 i znajdowała się na liście najpopularniejszych albumów przez 21 miesięcy[1]. Był to pierwszy album Dylana, który osiągnął status platynowej płyty[2].

Tym samym cele Columbii zostały osiągnięte. Firma zarobiła pieniądze, utrzymała nazwisko artysty na rynku i roznieciła zainteresowanie jego ewentualnym następnym albumem.

Okładka i zdjęcie zostały wykonane przez Rowlanda Schermana. Scherman sfotografował Dylana podczas jego koncertu 28 listopada 1965 w Waszyngtonie. Po wydaniu albumu w marcu 1967 r. okładka i zdjęcie otrzymały nagrodę Grammy.

Wczesne wydania albumu zawierały słynny „meduzowaty” plakat Dylana; jego czarną twarz (profil) okalały wijące się różnokolorowe włosy przypominające węże. Być może dlatego album był o dolara droższy od innych wydawnictw tego typu.

Wznowienie albumu w 1997 r. zawierało inną, dłuższą wersję „Positively 4th Street”.

Spis utworów[edytuj | edytuj kod]

  1. Rainy Day Women #12 & 35
  2. Blowin’ in the Wind
  3. The Times They Are a-Changin’
  4. It Ain't Me Babe
  5. Like a Rolling Stone
  6. Mr. Tambourine Man
  7. Subterranean Homesick Blues
  8. I Want You
  9. Positively 4th Street
  10. Just Like a Woman

Opis płyty[edytuj | edytuj kod]

  • Producent – John Hammond, Tom Wilson, Bob Johnston
  • Studio – Columbia Studio A i Studia Columbii Nowy Jork; Columbia Music Row Studios w Nashville, stan Tennessee.
  • Daty nagrania – pomiędzy 9 lipca 1962 a 10 marca 1966
  • Okładka/zdjęcie – Rowland Scherman
  • Plakat – Milton Glaser
  • Czas trwania – 40:21
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – CK 65975
  • Data wydania – 27 marca 1967
  • Wznowienie – CK 9463 (1997 r.)

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Album[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista Pozycja
1967 Billboard USA. Albumy popowe 10
1967 Wielka Brytania. Albumy popowe 3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oliver Trager. Keys to the Rain. Str. 67
  2. Ostatecznie do dziś, to pięciokrotny status platynowej płyty

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]