Bob Glendenning

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bob Glendenning
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Robert Glendenning
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1888
Washington
Data śmierci 19 listopada 1940
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
Washington United
–1913 Barnsley
1913–1915 Bolton 73 (0)
Accrington Stanley
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1923 Holandia
–1928 Koninklijke HFC
1925–1940 Holandia

Robert ("Bob") Glendenning (ur. 6 czerwca 1888 w Washington, zm. 19 listopada 1940) – piłkarz angielski grający na pozycji prawego pomocnika, a po zakończeniu kariery trener.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Glendenning urodził się w New Washington leżącym w hrabstwie Tyne and Wear. Karierę rozpoczynał w Washington United, a następnie grał w Barnsley F.C. W 1910 roku dotarł z tym klubem do finału Pucharu Anglii, ale zespół przegrał w dwumeczu z Newcastle United. 2 lata później, czyli w 1912 roku, Glendenning z Barnsley znów wystąpił w finale krajowego pucharu, ale tym razem Barnsley okazał się lepszy od West Bromwich Albion i po raz pierwszy w swojej historii wywalczył to trofeum. W swojej karierze grał także w Bolton Wanderers oraz Accrington Stanley. Po wybuchu I wojny światowej zakończył karierę .

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 1923 roku Glendenning został po raz pierwszy selekcjonerem reprezentacji Holandii, ale niedługo potem został tymczasowo zastąpiony przez Williama Townleya. W 1924 roku wrócił do pracy i jednocześnie szkolił także piłkarzy HFC Haarlem. W 1934 roku doprowadził Holandię do awansu do finałów mistrzostw świata we Włoszech (Holandia wygrała między innymi aż 9:3 z Belgią). W 1/16 finału mistrzostw Holandia trafiła na Szwajcarię, ale poległa 2:3 i odpadła z turnieju. Glendenning pozostał na stanowisku, a 4 lata później znów wprowadził Holendrów do kolejnego turnieju o mistrzostwo świata – MŚ 1938. Jednak i na tych mistrzostwach Holandia odpadła już w pierwszej rundzie, tym razem przegrywając 0:3 z Czechosłowacją. Ostatni raz poprowadził Holandię 21 kwietnia 1940 w wygranym 4:2 meczu z Belgią. Jego bilans przez 16 lat pracy: 36 zwycięstw, 36 remisów i 15 porażek.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]