Bobby Cox

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bobby Cox
Bobby Cox
trzeciobazowy
Pełne imię i nazwisko Robert Joseph Cox
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1941
Tulsa, Oklahoma
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 14 kwietnia 1968
Ostatni występ 1 października 1969
Statystyki
Średnia uderzeń 0,225
Home runy 9
Uderzenia 141
RBI 58
Kariera klubowa
Lata Kluby
1968–1969 New York Yankees
Kariera menadżerska
Lata Kluby
1978–1981 Atlanta Braves
1982–1985 Toronto Blue Jays
1990–2010 Atlanta Braves
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 2014
Metoda elekcji Expansion Era Committee

Robert Joseph Cox (ur. 21 maja 1941) – amerykański baseballista, który występował na pozycji trzeciobazowego, menadżer zespołów MLB i menadżer generalny.

Kariera zawodnicza[edytuj]

Przed rozpoczęciem sezonu 1959 podpisał kontrakt z organizacją Los Angeles Dodgers, gdzie przez pięć lat grał w klubach farmerskich tego zespołu. Następnie w 1964 został wybrany w drafcie MiLB przez Chicago Cubs, skąd w 1966 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Atlanta Braves. Po rozegraniu 99 meczów w zespole Richmond Braves z Triple-A, został oddany do New York Yankees[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 14 kwietnia 1968 w meczu przeciwko Minnesota Twins jako pinch hitter. 1 października 1969 zaliczył ostatni występ w MLB [3]. Z powodu słabego stanu kolan zmuszony był przedwcześnie zakończyć karierę zawodniczą[1].

Bobby Cox po wyrzuceniu przez sędziego z boiska w jednym z meczów w sezonie 2009.

Kariera menadżerska[edytuj]

W 1971 został menadżerem zespołu farmerskiego Yankees, Fort Lauderdale Yankees z Class-A. W sezonie 1972 prowadząc West Haven Yankees z Double-A zdobył mistrzostwo Eastern League. W latach 1973–1976 był menadżerem Syracuse Chiefs z Triple-A, z którym w 1976 wywalczył mistrzostwo International League. W sezonie 1977 był trenerem pierwszej bazy w New York Yankees[1]. W 1978 został menadżerem Atlanta Braves i pełnił tę funkcję do 1981 roku osiągając bilans zwycięstw i porażek 266–323. W latach 1982–1985 prowadził Toronto Blue Jays, zaliczając w sezonie 1985 najlepszy bilans w historii klubu (99–62), jednak ulegając w American League Championship Series, późniejszemu triumfatorowi w World Series Kansas City Royals 3–4, mimo prowadzenia w serii 3–1; w sezonie 1985 Cox otrzymał nagrodę AL Manager of the Year Award[1][4].

W październiku 1985 został menadżerem generalnym Atlanta Braves, a 22 czerwca 1990 mianował siebie na stanowisko menadżera klubu[1]. W sezonie 1991 Braves zostali pierwszym klubem, obok Minnesota Twins, który zajął pierwsze miejsce w dywizji w rundzie zasadniczej, będąc na ostatnim miejscu w sezonie poprzednim[5][6]. Obydwa zespoły zdobyły wówczas mistrzostwa ligi i spotkały się w World Series, w których Braves ulegli 3–4[5]. Cox został ponownie wybrany najlepszym menadżerem i został pierwszym, który otrzymał tę nagrodę zarówno w American League, jak i National League[1].

Rok później Braves osiągnęli najlepszy bilans w historii klubu 104–58 i zdobyli mistrzostwo National League; w World Series przegrali drugi raz z rzędu, z Toronto Blue Jays 2–4[5]. W sezonie 1995 Cox poprowadził zespół do pierwszego po przeniesieniu siedziby klubu do Atlanty zwycięstwa w World Series, po pokonaniu Cleveland Indians 4–2[1]. W 2005 Braves zdobyli mistrzostwo NL East dwunasty raz z rzędu, a Cox po raz czwarty otrzymał nagrodę dla najlepszego menadżera w lidze[1]. 8 czerwca 2009 w meczu z Pittsburgh Pirates, zaliczył 2000. zwycięstwo jako menadżer Braves[7]. Po raz ostatni poprowadził zespół 11 października 2010 w meczu National League Division Series przeciwko San Francisco Giants[8].

W karierze menadżerskiej zanotował bilans 2413–1930–3, co daje mu czwarte miejsce w klasyfikacji wszech czasów pod względem zwycięstw za Conniem Mackiem, Johnem McGrawem i Tonym La Russą[1][9]. 12 sierpnia 2011 przed meczem z Chicago Cubs miała miejsce ceremonia zastrzeżenia numeru 6, z którym Cox występował jako menadżer Braves[10].

Baseball Hall of Fame[edytuj]

9 grudnia 2013 został wybrany jednogłośnie przez 16 członków Expansion Era Committee do Galerii Sław Baseballu[11]. Ceremonia wprowadzenia do Baseball Hall of Fame odbyła się 27 lipca 2014[12].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
2× zwycięzca w World Series 1977, 1995 [1]
Manager of the Year Award 1985, 1991, 2004, 2005 [1]
Baseball Hall of Fame od 2014 [11]
# 6 zastrzeżony przez Braves 2011 [10]

Statystyki menadżerskie[edytuj]

Lata Klub Liga Mecze Zwycięstwa Porażki Proc. zw. i por.
1978–1981, 1990–2010 Atlanta Braves NL 3860 2149 1709 0,557
1982–1985 Toronto Blue Jays AL 648 355 292 0,549
Łącznie w karierze[13] 4508 2504 2001 0,556

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k Manager & Coaches - Bobby Cox (ang.). braves.mlb.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  2. Bobby Cox Minor League Statistics & History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  3. Bobby Cox Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  4. Toronto Blue Jays Team History & Encyclopedia (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  5. a b c Atlanta Braves Team History & Encyclopedia (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  6. Minnesota Twins Team History & Encyclopedia (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  7. Extra-innings win gives Cox No. 2,000 with organization (ang.). mlb.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  8. Injury-plagued club gave its all for Cox, but NLDS run ends (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  9. All-Time Manager Register (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  10. a b Cox humbled by entrance into Braves' Hall (ang.). mlb.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  11. a b Braves legend Cox elected to Hall of Fame (ang.). braves.mlb.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  12. Emotions building for large Hall of Fame class (ang.). mlb.com. [dostęp 26 lipca 2014].
  13. Bobby Cox Managerial Record (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 lipca 2014].