Boboszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boboszów
Kościół św. Anny w Boboszowie
Kościół św. Anny w Boboszowie
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Międzylesie
Wysokość 460-520 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 202[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-530
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0853671
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Boboszów
Boboszów
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Boboszów
Boboszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Boboszów
Boboszów
Ziemia50°06′26″N 16°41′45″E/50,107222 16,695833

Boboszów (niem. Bobischau[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o osadzie Bobrischaw znajduje się w dokumencie z 1358 roku, dotyczącym podziału dóbr Otto Glaubiza pomiędzy jego synów[3]. Z dokumentu tego wynika, że już wtedy we wsi były dwie kuźnice[3]. Jest to najstarsze świadectwo przerobu rudy żelaza na ziemi kłodzkiej[3]. W czasie wojen husyckich Boboszów został całkowicie zniszczony i pozostawał niezamieszkały przez ponad sto lat[3]. W drugiej połowie XVI wieku został ponownie zasiedlony przez braci Michała i Dawida von Tschirnhausów[3]. W 1653 roku Boboszów został kupiony wraz z innymi dobrami międzyleskimi przez rodzinę von Althannów i był w jej posiadaniu do 1945 roku[3].

Przejście graniczne[edytuj]

Do 21 grudnia 2007 roku funkcjonowało w miejscowości przejście graniczne Boboszów–Dolní Lipka[3].

Znane osoby[edytuj]

W Boboszowie urodził się Josef Andreas Pausewang (1908–1955), niemiecki malarz i rysownik.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest obiekt:

  • kościół parafialny pw. św. Anny, z XVIII wieku[4]. Jest to budowla jednonawowa z półkolistym prezbiterium i dostawioną dzwonnicą[3]. Wewnątrz świątyni jest ołtarz główny z około 1740 roku, dzieło rzeźbiarza Antona Nitscha i stolarza Josefa Schramma oraz ambona i chrzcielnica pochodzące z przełomu XVIII i XIX wieku[3].

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 21.
  3. a b c d e f g h i Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 299. ISBN 978-83-89188-95-3.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 5 sierpnia 2012]. s. 76.

Bibliografia[edytuj]