Bobowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Bobowa (ujednoznacznienie).
Bobowa
Rynek w Bobowej
Rynek w Bobowej
Herb Flaga
Herb Bobowej Flaga Bobowej
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat gorlicki
Gmina Bobowa
gmina miejsko-wiejska
Data założenia 1339
Prawa miejskie od 1339 do 1934[1]
od 2009
Burmistrz Wacław Ligęza
Powierzchnia 7,2 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

3 086[2]
429,8 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 18
Kod pocztowy 38-350
Tablice rejestracyjne KGR
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Bobowa
Bobowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bobowa
Bobowa
Ziemia49°42′31″N 20°56′41″E/49,708611 20,944722
SIMC 0417728
Urząd miejski
Rynek 21
38-350 Bobowa
Strona internetowa
BIP

Bobowamiasto w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Bobowa, nad rzeką Białą[3].

Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 981 oraz linia kolejowa nr 96 ze stacją Bobowa oraz przystankiem kolejowym Bobowa Miasto.

Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1339 roku[4], położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bieckim w województwie krakowskim[5]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Miasto jest siedzibą gminy Bobowa.

Historia[edytuj]

Późnogotycki kościół cmentarny św. Zofii

Pierwszą wzmiankę historyczną o istniejącej już miejscowości datuje się na rok 1339. Kolejna pochodzi z Kroniki Jana Długosza, gdzie autor wspomina o dowódcy 46. chorągwi Zygmuncie z Bobowej. Około 1522 r. pojawia się nowy właściciel, Achacy Jordan z Zakliczyna herbu Trąby, kasztelan biecki i starosta sądecki. W rękach Jordanów Bobowa pozostaje przez ponad 100 lat, przechodząc kolejno w ręce syna Achacego, Mikołaja, zagorzałego arianina (bracia polscy), oraz wnuka, również Achacego, sędziego grodzkiego krakowskiego.

W 1740 r. właścicielem Bobowej został Stanisław Łętowski z Łętowa. Po Stanisławie Łętowskim dziedzictwo przejął jego syn, Franciszek Łętowski (zm. 17 kwietnia 1811), a po jego śmierci Bobową odziedziczył syn Franciszka i Teresy, biskup krakowski Ludwik Łętowski (1786–1868), który sprzedał ją dziedzicowi Siedlisk i innych okolicznych wsi, Michałowi Miłkowskiemu.

Dawniej był to znany ośrodek chasydyzmu z siedzibą dynastii cadyków Halberstamów, którzy prowadzili w Bobowej słynną jesziwę[6].

W 1889 r. Stanisław Wyspiański w czasie artystycznej podróży po okolicy odwiedził Bobową. Wykonał tu 10 szkiców. Stały się one jedyną pamiątką dawnego wyglądu miasta, bo w tym samym roku strawił miasto trzeci w historii wielki pożar.

W 1916 r. odwiedzał miasto Józef Piłsudski, gdzie był gościem Długoszowskich. Bolesław Wieniawa-Długoszowski, który tu wychował się w dworku, był później jego adiutantem. Bezpośrednio przed bitwą warszawską z bolszewikami w 1920 r. odwiedził tu przyszłą żonę i córki – stąd udał się do Dęblina.

W 1941 r. miała miejsce likwidacja getta żydowskiego.

W latach 1339–1934 miejscowość posiadała prawa miejskie. Następnie do końca roku 2008 była wsią. 1 stycznia 2009 odzyskała status miasta[7].

Kultura[edytuj]

Bobowa jest również jedną z nielicznych miejscowości w Polsce, w których wyrabia się koronki metodą klockową. Od 2000 r. w pierwszej dekadzie października odbywa się tu Międzynarodowy Festiwal Koronki Klockowej, na którym można oglądać rękodzieło z różnych krajów Europy (również eksponaty muzealne), a także uczestniczyć w warsztatach koronkarskich i nabyć gotowe koronki.

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Bobowej w 2014 roku[2].


Piramida wieku Bobowa.png

Zabytki[edytuj]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[8]

Inne zabytki
  • dwór z XVII w. zwany „zamkiem”, w którym zamieszkiwała m.in. rodzina Długoszowskich, będąca jednym z właścicieli Bobowej. Tu wychował się Bolesław Wieniawa-Długoszowski, późniejszy osobisty adiutant marszałka Piłsudskiego;
  • fortyfikacje z XVII w;
  • zamczysko Berdechów w miejscu zamku wzmiankowanego w latach 1436, 1461, 1479, które położone jest 1,5 km na północny wschód od rynku. Obecnie widoczne są jedynie pozostałości wałów;
  • cmentarz wojenny nr 132 – Bobowa.

Ludzie związani z Bobową[edytuj]

Szlaki turystyczne[edytuj]

szlak turystyczny zielony Szalowa – Bobowa – BukowiecJamna (bacówka)

Media[edytuj]

  • Regionalny Portal Informacyjny Bobowa24.pl[12]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Jerzy Kwiatek: Polska – urokliwy świat małych miasteczek. Warszawa: Sport i Turystyka – Muza, 2002, s. 200. ISBN 83-7200-965-1.
  2. a b http://www.polskawliczbach.pl/Bobowa, w oparciu o dane GUS.
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 159.
  5. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 1, Mapy, plany, Warszawa 2008, s. 1.
  6. Grzegorz Kubal, Bobowa w gminie i okolicy. Krosno, 1999 ​ISBN 83-88126-10-5​.
  7. Dz.U. z 2008 r. Nr 137, poz. 860 (Fotokopia).
  8. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 31 marca 2017; 6 miesięcy temu.
  9. Zbigniew Łabno (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2016-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-08)].
  10. Stanisław Pater. nekrologi.net, 5 maja 2015. [dostęp 2016-07-10].
  11. Stanisław Pater - rozwiązanie AK z Bobowej. gryfittv.pl, 16 kwietnia 2015. [dostęp 2016-07-10].
  12. Bobowa24.pl

Linki zewnętrzne[edytuj]