Bobrowice (powiat krośnieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bobrowice
Herb
Herb Bobrowic
Kościół pw. Podwyższenia Krzyża
Kościół pw. Podwyższenia Krzyża
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat krośnieński
Gmina Bobrowice
Wysokość 74 m n.p.m.
Liczba ludności (2010/2011) 957
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 66-627
Tablice rejestracyjne FKR
SIMC 0907668
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Bobrowice
Bobrowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bobrowice
Bobrowice
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Bobrowice
Bobrowice
Ziemia 51°57′13″N 15°05′05″E/51,953611 15,084722

Bobrowice (dawna niem. nazwa Bobersberg)[1]wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Bobrowice, w Dolinie Dolnego Bobru, nad Bobrem i Kanałem Dychowskim, przy drodze wojewódzkiej nr 287 relacji Kosierz-Bobrowice-Lubsko-Żary i nieczynnej (częściowo rozebranej) linii kolejowej.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zielonogórskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Bobrowice.

Historia[edytuj]

Pierwsza zachowana wzmianka o wsi Bobersberg pochodzi z 1329 roku i w tym czasie Henryk żagański oddał ziemie waz z Bobrowicami w lenno Janowi Luksemburskiemu[1]. Wskutek podziału księstwa głogowskiego w 1378 roku, Bobrowice znalazły się w dzielnicy żagańskiej. Bartosz Wezenborg został wymieniony w 1454 roku jako pan Bobrowic. Źródła z 1429 roku, a następnie z 1459 poświadczają istnienie na terenie wsi zamku i wówczas okręg bobrowicki wraz z warownią został przez Otto Landsberga przekazany Henrykowi X[1]. Z kolei książę nadał te dobra rodzinie von Knobelsdorff. Źródła wspominały pod koniec XV stulecia o innych właścicielach dóbr na terenie wsi - rodzinie Storckwitzów, a na początku XV wieku Tschirnitzów[1]. W Bobrowicach w 1648 roku wybuchł pożar, który zniszczył całą osadę z wyjątkiem kościoła. Prawdopodobnie spalił się wówczas zamek. Pod koniec XVII wieku na wyższym miejscu zbudowano nowe osiedle. W 1735 roku założono Przedmieście Krośnieńskie, w którym osiedlili się saksońscy sukiennicy[1]. Osada liczyła na przełomie XVIII i XIX wieku 171 domów i około 1000 mieszkańców, a w połowie XIX wieku wzrosła do 1500. W 1809 r. Bobrowice odzyskały prawa miejskie, w 1945 r. ponownie je utraciły. Zachował się do dziś historyczny układ urbanistyczny ze starymi elementami zabudowy mieszkalnej[1].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzym.-kat. parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Nie zachowała się tu niestety starsza budowla która była zbudowana z cegły w późnym średniowieczu[3]. Stan murów zaczął się pogarszać, więc została rozebrana i w latach 1853-1857 - XIX w. wzniesiono tu nową świątynię protestancką, według projektu berlińskiego architekta Augusta Stullera[3]. Po przejęciu kościoła przez społeczność katolicką w okresie powojennym kilkakrotnie go remontowano. W latach siedemdziesiątych XX wieku wymieniono łupkowe pokrycie dachu na blachę ocynkowaną oraz posadzki i żyrandole wewnątrz. Zlikwidowano również empory boczne. Jest to neogotycka trójnawowa budowla bazylikowa z eliptyczną apsydą po wschodniej i czworoboczną wieżą oraz arkadowym krużgankiem po zachodniej stronie[3]. Jego korpus fest nakryły dachami dwuspadowymi i pulpitowymi. Smukłą wieżę z wnękami i zegarem wieńczy strzelisty hełm ostrosłupowy. We wnętrzu posiada strop belkowy, a nawy zostały wydzielone przez filary. Wspierają one pięć arkad. Przetrwały do dziś elementy jego zabytkowego wyposażenia: ambona, organy wykonane przez G. Heinze z Żar, ławki, fotel w prezbiterium, mechanizm zegara wieżowy i trzy dzwony[3].
  • domy nr 19, 29, 144, 145, z XVIII-XIX w.[4]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 228.
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 22.1.13]. s. 10.
  3. a b c d Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 229.
  4. Stanisław Kowalski: Zabytki architektury województwa lubuskiego. Zielona Góra: Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków, 2010, s. 20. ISBN 978-83-931526-0-5.

Bibliografia[edytuj]

  • Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. Zielona Góra: Agencja Wydawnicza „PDN”, 2011, s. 225-226. ISBN 978-83-919914-8-0.