Bogdan Arnold

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bogdan Arnold
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1933
Kalisz
Data i miejsce śmierci 16 grudnia 1968
Katowice

Bogdan Eugeniusz Arnold (ur. 17 lutego 1933 w Kaliszu, zm. 16 grudnia 1968 w Katowicach) – polski seryjny morderca. Od października 1966 do maja 1967 roku zamordował w Katowicach 4 kobiety. Ich ciała ukrył we własnym mieszkaniu. W zeznaniach przyznał się także do jeszcze jednego usiłowania zabójstwa oraz torturowania swych ofiar.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą ofiarą Arnolda była Maria B., poznana w październiku 1966 roku w katowickim barze "Kujawiak". Kobieta dosiadła się do Arnolda i poprosiła o poczęstowanie piwem. Z rozmowy wynikało, że kobieta pochodziła z Wołynia, jednak ani nazwiska, ani bliższych danych Arnold nie zapamiętał. Następnie para udała się do mieszkania Arnolda, gdzie prostytutka zaproponowała, że za kwotę 500 zł pozostanie na noc. Arnold w ataku złości uderzył ją kilka razy młotkiem w głowę. Zwłoki kobiety porąbał i pozostawił w wannie. Próbował zalewać je chlorkiem, aby przyspieszyć proces rozkładu, części ciała palił także w domowych warunkach.

Drugie morderstwo miało miejsce pół roku później. Ofiary nie udało się zidentyfikować. Była to zapewne znowu prostytutka zwabiona do domu. Według zeznań mordercy zabił, gdyż ofiara odkryła zwłoki swojej poprzedniczki.

Zbrodnie odkryto na początku czerwca 1967, gdy sąsiedzi zauważyli w oknie mieszkania Arnolda rój much. Przekonani, że gospodarz nie żyje, wezwali milicję, która odkryła ciała. Arnold dowiedziawszy się o odkryciu, zniknął. Przez tydzień ukrywał się na hałdach węglowych w okolicy Huty Silesia, próbował popełnić samobójstwo. W końcu sam zgłosił się na milicję. Przyznał się do wszystkich zbrodni i stwierdził, że żałuje, że nie zdążył zabić również swojej byłej żony. 9 marca 1968 roku sąd skazał Bogdana Arnolda na karę śmierci. Wyrok wykonano 16 grudnia 1968 o godz. 18:40[1][2]. Pochowany jako NN na cmentarzu w Katowicach Panewnikach, kwatera XXXII (obecnie nie istnieje), grób 38. W grobie obok nr 39 pochowano w 1977 roku Zdzisława Marchwickiego, również jako NN.[3]

Ofiary[edytuj | edytuj kod]

Lp. Ofiara Wiek Data
1. Maria B. 30 12 października 1966
2. Niezidentyfikowana ok. 40 12 marca 1967
3. Stefania M. 35 21 kwietnia 1967
4. Helga S. 30 22 maja 1967

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Źródło: Henryk CZMOCH "Zbrodnie Bogdana Arnolda" w "problemy Kryminalistyki" 78/1969
  2. "Polscy seryjni mordercy" – Stukan Jarosław
  3. Wampir z Zagłębia, Przemysław Semczuk, Znak 2016