Bogdan III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bogdan III
ilustracja
hospodar Mołdawii
Okres panowania od 1504
do 1517
Poprzednik Stefan III Wielki
Następca Stefan IV Młody
Dane biograficzne
Dynastia Muszatowicze
Data urodzenia 1478
Data śmierci 1517
Ojciec Stefan III Wielki

Bogdan III Ślepy (zwany też Jednookim), rum. Bogdan cel Chior (ur. 1478, zm. 1517) – hospodar mołdawski w latach 1504-1517 z dynastii Muszatowiczów.

Był synem i następcą hospodara Stefana Wielkiego. Już za życia ojca otrzymał od niego w zarząd południową część kraju z ośrodkiem w Bakowie. Po śmierci Stefana Wielkiego i objęciu tronu hospodarskiego próbował kontynuować politykę ojca utrzymywania niezależności i integralności kraju.

Wojny z Polską[edytuj]

Początkowo wsparcia w zamiarze uniezależnienia się do Imperium Osmańskiego szukał w Polsce, w 1505 ustępując z zajętego przez ojca kilka lat wcześniej Pokucia i planując małżeństwo z Elżbietą Jagiellonką. Gdy jednak do małżeństwa tego nie doszło z powodu zerwania przez Polaków zawartego układu, stosunki polsko-mołdawskie pogorszyły się gwałtownie i w następnych latach, gdy Bogdan związał się z Turcją, doszło do licznych najazdów i utarczek, a ostatecznie jego wojsko zostało rozbite pod Chocimiem przez hetmana Mikołaja Kamienieckiego[1].

Jego wojna z Polską została opisana przez Kazimierza Pułaskiego. W czasie oblężenia Lwowa w roku 1509 wojska Bogdana spaliły kościół i klasztor bernardynów[2], bezskutecznie oblegał Kamieniec Podolski[3]. Spory zakończyły się dopiero w 1510 układem, który zapewniał Mołdawii niezależność od Polski.

Zależność od Turcji[edytuj]

W późniejszym okresie kraj Bogdana dotknęło kilka najazdów tatarskich, walczył również z Wołoszczyzną. W 1513 musiał potwierdzić zwierzchnictwo tureckie nad Mołdawią, z czym wiązało się dwukrotne podwyższenie płaconego haraczu.

Następcą Bogdana został jego nieślubny syn Stefan Młody zwany Ştefăniţă, na tronie mołdawskim zasiadał też potem inny z jego nieślubnych potomków, Aleksander Lăpușneanu.

Przypisy

  1. Marek Plewczyński: Wojny i wojskowość polska w XVI wieku. T. I: Lata 1500-1548. Zabrze: Inforteditions, 2011, s. 156. ISBN 978-83-89943-64-4.
  2. Lwów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom V (Kutowa Wola – Malczyce) z 1884 r.
  3. sander Rasszczupkin, „Kamieniec Podolski. Antemurale Christianorum”, Kamieniec Podolski 2006

Bibliografia[edytuj]

  • J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.