Bogdan Musiał
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1960 |
| Doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
| Doktorat |
1998 – historia |
| Habilitacja |
2005 – historia |
| Pracownik naukowy | |
| Instytut | |
| Okres zatrudn. |
1999–2004 |
| Instytut | |
| Okres zatrudn. |
2007–2010 |
| Uczelnia | |
| Stanowisko | |
| Okres zatrudn. |
2010–2015 |
Bogdan Józef Musiał (ur. 1960 w Wielopolu) – polski i niemiecki historyk oraz politolog specjalizujący się w badaniu dziejów Niemiec, Polski i Rosji w XX wieku, zwłaszcza w okresie II wojny światowej i w latach międzywojennych[1]. Działacz opozycji antykomunistycznej w PRL. W latach 2010–2015 był zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W latach 2021–2022[2] dyrektor Instytutu Strat Wojennych im. Jana Karskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W latach 1978–1984 pracował jako górnik w kopalniach węgla kamiennego „Wieczorek” oraz „Wujek” w Katowicach. Jednocześnie współpracował z Solidarnością. Prześladowany przez SB, w 1985 uciekł do Niemiec Zachodnich, gdzie uzyskał azyl polityczny[3], a w 1992 obywatelstwo. Zdał maturę w trybie wieczorowym[4], a w latach 1990–1998 studiował historię, socjologię i politologię na uniwersytetach w Hanowerze i Manchesterze[3], jednocześnie pracując jako mechanik. Tytuł magistra uzyskał w 1995[5]. Jako doktorant był stypendystą Fundacji im. Friedricha Eberta i Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie[6]. W 1998 obronił na Uniwersytecie Hanowerskim doktorat zatytułowany Deutsche Zivilverwaltung und Judenverfolgung im Generalgouvernement. Eine Fallstudie zum Distrikt Lublin 1939–1944[7], przygotowany pod kierunkiem Herberta Obenausa i Rexa Rexheusera[6].
Pod koniec lat 90. wziął udział w debacie wokół niemieckiej wystawy „Wojna wyniszczająca. Zbrodnie Wehrmachtu 1941–1944”. Opublikował wówczas głośny artykuł naukowy, w którym wykazał, że kilka z prezentowanych fotografii przedstawia ofiary NKWD z czerwca 1941[8]. W latach 1999–2004 pracował w Niemieckim Instytucie Historycznym w Warszawie. Habilitację uzyskał na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie w 2005[5], w latach 2007–2010 był pracownikiem Biura Edukacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej[1].
W latach 2010–2015 był profesorem nadzwyczajnym na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego i kierował katedrą Studiów nad Europą Środkową i Wschodnią. Od 2018 do 2022 członek Rady przy Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku[9]. Tłem dla jego odwołania ze stanowiska dyrektora Instytutu Strat Wojennych w sierpniu 2022 był konflikt z posłem Arkadiuszem Mularczykiem, przewodniczącym zespołu opracowującego raport o stratach wojennych zadanych Polsce przez III Rzeszę w okresie II wojny światowej, który miał posłużyć za podstawę żądań o reparacje wobec Niemiec[2].
Wystąpił jako komentator historyczny w filmach dokumentalnych Towarzysz generał (2009), New Poland (2010), Towarzysz generał idzie na wojnę (2011)[10][11]. W 2023 wystąpił na zaproszenie Śląskiego Centrum Wolności i Solidarności w Katowicach[12].
Wybrane publikacje
[edytuj | edytuj kod]W języku polskim
[edytuj | edytuj kod]- Rozstrzelać elementy kontrrewolucyjne! Brutalizacja wojny niemiecko-sowieckiej latem 1941 roku. Warszawa: Stowarzyszenie Kulturalne Fronda, 2001. ISBN 83-88747-40-1.
- Na zachód po trupie Polski. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2009. ISBN 978-83-7648-236-1.
- Przewrót majowy 1926 roku w oczach Kremla, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2009 (współredaktor: Jan Szumski). ISBN 978-83-7629-059-1.
- Wojna Stalina 1939–1945. Terror, grabież, demontaże, Poznań: Zysk i S-ka, 2012. ISBN 978-83-7506-813-9.
- Geneza paktu Hitler–Stalin. Fakty i propaganda, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2012 (współredaktor: Jan Szumski). ISBN 978-83-7629-368-4.
- Sowieccy partyzanci 1941–1944. Mity i rzeczywistość, Poznań: Zysk i S-ka, 2014. ISBN 978-83-7506-945-7.
- Kto dopomoże Żydowi…, Poznań: Zysk i S-ka, 2019. ISBN 978-83-8116-625-6.
- Walizka Mengelego. Anatomia oszustwa (współpracownicy: Andrea Böltken, János Kemény, Oliver Musiał), Fundacja Historia i Kultura, Warszawa 2025. ISBN 978-83-971173-5-8.
W języku niemieckim
[edytuj | edytuj kod]- Deutsche Zivilverwaltung und Judenverfolgung im Generalgouvernement. Eine Fallstudie zum Distrikt Lublin 1939–1944. Wiesbaden: Harrassowitz, 1999–2011. ISBN 978-3-447-04208-6.
- „Konterrevolutionäre Elemente sind zu erschiessen”. Die Brutalisierung des deutsch-sowjetischen Krieges im Sommer 1941. Berlin: Propyläen, 2000–2001. ISBN 978-3-549-07126-7.
- „Aktion Reinhardt”. Der Völkermord an den Juden im Generalgouvernement 1941–1944. Osnabrück: Fibre Verlag, 2004. ISBN 3-929759-83-7.
- Sowjetische Partisanen in Weißrußland. Innenansichten aus dem Gebiet Baranovici 1941–1944. Eine Dokumentation. München: Oldenbourg Verlag, 2004. ISBN 3-486-64588-9.
- Genesis des Genozids: Polen 1939–1941. 2004–2010 (współredaktor: Klaus-Michael Mallmann). ISBN 978-3-534-18096-7.
- Kampfplatz Deutschland, Stalins Kriegspläne gegen den Westen. Berlin: Propyläen, 2008. ISBN 3-929759-83-7.
- Sowjetische Partisanen 1941–1944. Mythos und Wirklichkeit. Paderborn: Schöningh, 2009. ISBN 978-3-506-76687-8.
- Stalins Beutezug. Die Plünderung Deutschlands und der Aufstieg der Sowjetunion zur Weltmacht. Berlin: Propyläen, 2010. ISBN 978-3-549-07370-4.
- Mengeles Koffer. Eine Spurensuche. Hamburg: Osbourg Verlag, 2019. ISBN 978-3955102005.
W języku angielskim
[edytuj | edytuj kod]- The Origins of „Operation Reinhard”: The Decision-Making Process for the Mass Murder of the Jews in the Generalgouvernment. Jad Waszem Studies 28, 2004, s. 113–153.
- The Emergence of Ukraine. Self-Determination, Occupation, and War in Ukraine, 1917-1922. (współautor: Wolfram Dornik, m.in.). Toronto: Canadian Institute of Ukrainian Studies Press Edmonton, 2015. ISBN 978-1-894865-40-1.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Miał brata Sławomira, zmarłego tragicznie przed 1999[6]. Na stałe mieszka w Niemczech[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Bogdan Musiał, Deutsche Nationalbibliothek. d-nb.de. [dostęp 2010-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (niem.).
- ↑ a b c Prof. Musiał nie jest już dyrektorem Instytutu Strat Wojennych. Ujawniamy przyczyny dymisji [online], dorzeczy.pl/ [dostęp 2023-01-07] (pol.).
- ↑ a b Bogdan Musial. perlentaucher.de. [dostęp 2010-08-09]. (niem.).
- ↑ Christian Hartmann, Rezension: Musial, Bogdan: Deutsche Zivilverwaltung und Judenverfolgung im Generalgouvernement, „Frankfurter Allgemeine Zeitung”, 3 sierpnia 2000, s. 9.
- ↑ a b Dr hab. Bogdan Józef Musiał, [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2025-07-08].
- ↑ a b c Bogdan Musial, Deutsche Zivilverwaltung und Judenverfolgung im Generalgouvernement. Eine Fallstudie zum Distrikt Lublin 1939–1944, Wiesbaden: Harrassowitz, 1999, XI.
- ↑ Deutsche Zivilverwaltung und Judenverfolgung im Generalgouvernement: eine Fallstudie zum Distrikt Lublin 1939–1944 [online], tib.eu [dostęp 2025-07-08].
- ↑ Bogdan Musiał: To nie była rosyjska zbrodnia. rp.pl, 2010-03-14. [dostęp 2010-08-09]. (pol.).
- ↑ Minister Kultury powołał członków Rady Muzeum. muzeum1939.pl. [dostęp 2018-02-09].
- ↑ Bogdan Musiał. filmweb.pl. [dostęp 2014-01-03].
- ↑ Pokaz filmu „Towarzysz Generał idzie na wojnę” – Uniwersytet Warszawski, 13 grudnia, godzina 20:00. wpolityce.pl, 8 grudnia 2011. [dostęp 2014-01-03].
- ↑ Były górnik, obecnie historyk, odwiedził kopalnię Wujek. Prof. Bogdan Musiał z prelekcją w ŚCWiS: "Jak górnicy obalili komunę" [online], pgg.pl, 10 lutego 2023.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Nota biograficzna na stronach Klubu Historycznego im. gen. Stefana Roweckiego (pol.) [dostęp 2010-08-09]
- Katalog publikacji w Niemieckiej Bibliotece Narodowej. portal.d-nb.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)]. (niem.) [dostęp 2010-08-09]
- Katalog publikacji na stronie Instytutu Herdera w Marburgu (niem.) [dostęp 2010-08-09]
- Absolwenci uczelni w Niemczech
- Historycy IPN
- Niemieccy historycy
- Polscy historycy
- Niemieccy politolodzy
- Polscy politolodzy
- Polscy górnicy
- Pracownicy Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie
- Wykładowcy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego
- Urodzeni w 1960
- Badacze Zagłady Żydów