Bogdan Walczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bogdan Walczak
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1942
Miłosław
Zawód, zajęcie językoznawca, polonista, slawista
Narodowość polska
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka Honorowa Miasta Poznania

Bogdan Walczak (ur. 17 lutego 1942 w Miłosławiu) – polski językoznawca, polonista, slawista, profesor nauk humanistycznych, zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[1]. Członek Zarządu Polskiego Komitetu Międzynarodowej Organizacji Unifikacji Neologizmów Terminologicznych[1]. Historyk języka, popularyzator zagadnień językoznawczych i normatywistycznych, zwłaszcza z zakresu kultury języka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył filologię polską na UAM w Poznaniu. W 1990 obronił rozprawę habilitacyjną Słownik wileński na tle dziejów polskiej leksykografii[1]. W 1996 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych[1].

Kierował pracami naukowo-badawczymi: Współczesna Serbsko-Chorwacko-Polska Polsko-Serbsko-Chorwacka leksykografia – Próba analizy (2002) oraz Regionalizmy leksykalne w słownikach doby nowopolskiej (2009)[1].

Pracował na Uniwersytecie w Lyonie będąc lektorem języka polskiego. Następnie pełnił funkcję zastępcy dyrektora Letniej Szkoły Kultury i Języka Polskiego[1]. Piastował funkcję dziekana Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej, prorektora ds. ogólnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza oraz wiceprezesa Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[1].

Członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w Sekcji I – Nauk Humanistycznych i Społecznych oraz Komitetu Językoznawstwa Polskiej Akademii Nauk[1].

Dorobek naukowy Bogdana Walczaka obejmuje kilkaset publikacji z zakresu językoznawstwa ogólnego i slawistycznego, współczesnego języka polskiego, kultury języka, historii języka polskiego, leksykografii, gramatyki historycznej i onomastyki. Jest autorem publikacji: Między snobizmem i modą a potrzebami języka, czyli o wyrazach obcego pochodzenia w polszczyźnie (1987), Słownik wileński na tle dziejów polskiej leksykografii (1991), Zarys dziejów języka polskiego (1995). Współautor książek: Na końcu języka: poradnik leksykalno–gramatyczny (1992), Słownik gwary miejskiej Poznania (1997).

Uhonorowany m.in.: Brązowym i Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Odznaką Honorową Miasta Poznania, odznaką „Za zasługi w rozwoju województwa poznańskiego”, Medalem Towarzystwa „Polonia”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Nauka Polska. prof. dr hab. Bogdan Walczak (pol.). [dostęp 2011-11-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]