Bogumił Kobiela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bogumił Kobiela
Popiersie w Galerii Artystycznej na placu Grunwaldzkim w Katowicach
Popiersie w Galerii Artystycznej na placu Grunwaldzkim w Katowicach
Data
i miejsce urodzenia
31 maja 1931
Katowice
Data
i miejsce śmierci
10 lipca 1969
Gdańsk
Zawód aktor teatralny i filmowy
Współmałżonek Małgorzata Kobiela (do jego śmierci)
Lata aktywności 1953-1969
Zespół artystyczny
Teatrzyk Bim-Bom, Kabaret Dudek, Kabaret Wagabunda
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Bogumił Kobiela w Wikicytatach
Płaskorzeźba na ścianie Kina Praha w Warszawie
Tabliczka z nazwą ulicy B. Kobieli w Tenczynku

Bogumił Kobiela (ur. 31 maja 1931 w Katowicach, zm. 10 lipca 1969 w Gdańsku) – polski aktor teatralny i filmowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Ukończył gimnazjum w Krzeszowicach, liceum w Katowicach a w 1953 PWST w Krakowie[1]. Aktor Teatru Wybrzeże w Gdańsku (19531955 i 19581960), teatrzyku studenckiego Bim-Bom wraz ze Zbigniewem Cybulskim (19551958), Teatru Ateneum w Warszawie (19601963), kabaretów Dudek i Wagabunda (19631966), Teatru Komedia (19661969). Często występował w Telewizji Polskiej w programach estradowych, satyrycznych, a także w Teatrze Telewizji.

Role filmowe[edytuj | edytuj kod]

Popularność zyskał grając w filmach najwybitniejszych polskich reżyserów, m.in. Munka i Wajdy, tworząc role tragikomiczne, oddające złożoność sytuacji, w jakiej znalazła się jednostka pośród wydarzeń historycznych XX wieku w Polsce. Zapamiętany głównie z roli Jana Piszczyka w Zezowatym szczęściu Munka.

Wypadek drogowy[edytuj | edytuj kod]

2 lipca 1969 w Buszkowie pod Koronowem uległ wypadkowi (poślizg), prowadząc biały samochód marki BMW 1600. Aktor doznał pęknięcia śledziony oraz krwotoku wewnętrznego[2]. Zmarł 8 dni później, w gdańskiej klinice, po dwóch operacjach i blisko godzinnej reanimacji. Został pochowany w swojej rodzinnej miejscowości, w Tenczynku pod Krakowem przy grobie swojej matki.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Jego życie przedstawia książka Macieja Szczawińskiego Zezowate szczęście, wydana w 1996 w Katowicach przez Towarzystwo Zachęty Kultury.

14 maja 1999 na ul. Piotrkowskiej w Łodzi odsłonięto jego gwiazdę w Alei Gwiazd (w okolicach Hotelu Grand). Dnia 10 września 2010 odsłonięto popiersie Bogumiła Kobieli w Galerii Artystycznej na placu Grunwaldzkim w Katowicach[3].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego ojcem był Ludwik Kobiela, bratem Marek Kobiela[1].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Scenarzysta[edytuj | edytuj kod]

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Filmy kinowe i telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Filmy upamiętniające tego aktora[edytuj | edytuj kod]

Seriale telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Kazimierz Targosz. Bobek. „Przekrój”. nr 28, s. 21-23, 1999-07-11. ISSN 0033-2488 (pol.). 
  2. Aleksandra Lewińska: Życie wisi na zakręcie. wyborcza.pl.
  3. Kobiela uhonorowany (pol.). www.katowice.eu. [dostęp 2011-03-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Moskal: ... Bogucice, Załęże et nova villa Katowice − Rozwój w czasie i przestrzeni. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1993, s. 57. ISBN 83-85831-35-5.
  • Bogdan Snoch: Górnośląski Leksykon Biograficzny. Suplement do wydania drugiego. Katowice: Muzeum Śląskie, 2006, s. 60. ISBN 83-60353-11-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]