Bogusław Linda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bogusław Linda
Bogusław Linda
Imię i nazwisko Bogusław Linda
Data
i miejsce urodzenia
27 czerwca 1952
Toruń
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta
Współmałżonek Lidia Popiel
Lata aktywności od 1974
Odznaczenia
Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Bogusław Linda w Wikicytatach

Bogusław Linda (ur. 27 czerwca 1952 w Toruniu) – polski aktor, reżyser, scenarzysta teatralny i filmowy oraz pedagog.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ukończył II Liceum Ogólnokształcące w Toruniu. Absolwent Krakowskiej PWST, współzałożyciel i wykładowca Warszawskiej Szkoły Filmowej.

Jako student nawiązał kontakt z krakowskim Teatrem Starym, jego debiutem okazał się Mikołka w Zbrodnii i karze Dostojowskiego (reż. Maciej Prus, 1977). W latach 1978-1981 grał w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu w takich sztukach jak Czarodziejska góra Manna oraz w Ameryce Kafki (1980). Na początku lat 80. XX wieku był aktorem w warszawskim Teatrze Studio.

Jego pierwszą ważną rolą była w Gorączce w reżyserii Agnieszki Holland, gdzie wcielił się w postać anarchisty Gryziaka (1980). Następnie zagrał m.in. w Kobiecie samotnej (1981) tej samej reżyserki, w Człowieku z żelaza Andrzeja Wajdy, w Przypadku Krzysztofa Kieślowskiego (1981) i Matce Królów Janusza Zaorskiego (1982), grając bohaterów naznaczonych egzystencjalnym niepokojem, zmuszonych do beznadziejnych zmagań z wrogą rzeczywistością[1].

Aktorskie emploi wrażliwca próbował przełamać w filmie Jacka Bromskiego Zabij mnie, glino (1987), gdzie zagrał groźnego przestępcę Jerzego Malika. W 1992 roku wcielił się w postać Franza Maurera, ubeka z zasadami, w Psach Władysława Pasikowskiego. Ta rola ukształtowała wizerunek Lindy jako cynicznego „twardziela”. Ugruntowały go role w filmach Psy II, Sara, Pułapka, Demony wojny wg Goi. W filmie Sara aktor wykonał cover piosenki Leonarda Cohena I’m Your Man[2].

W latach 90. XX w. uznanie krytyki przyniosły mu role sztukmistrza Stygmy w Jańciu Wodniku Jana Jakuba Kolskiego (1993), Michała Suleckiego – ojca walczącego o prawo wychowywania swojej córeczki w Tacie Macieja Ślesickiego (1995), księdza Robaka w Panu Tadeuszu Andrzeja Wajdy (1999). W 1996 podczas Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd.

W 2001 roku na ekrany polskich kin wszedł obraz Reich w reżyserii Władysława Pasikowskiego. W filmie Bogusław zagrał gangstera Alexa u boku Mirosława Baki i Aleksandry Nieśpielak. Była to siódma produkcja, w której aktor współpracował z reżyserem Pasikowskim. Po tej roli artysta rozpoczął próby ucieczki od wizerunku twardziela z bronią w ręku.

W tym samym roku aktor wcielił się także w rolę Petroniusza. Rolę rzymskiego namiestnika powierzył mu Jerzy Kawalerowicz. Na ekrany polskich kin wszedł także jego drugi film Sezon na leszcza. Aktor zagrał w nim w rolę policjanta, którego zostawiła żona. Był to jednocześnie film drogi opowiadający o młodych przestępcach, którzy napadli na bank. Role główne odegrali z nim Anna Przybylska, Gabriel Fleszar, Edyta Olszówka oraz Marian Dziędziel.

W 2005 roku wystąpił w polsko-amerykańskiej produkcji Summer Love. W tym samym roku nagrał z zespołem Świetliki płytę zatytułowaną Las putas melancólicas. Wcielił się także w rolę komediową w filmie Czas surferów oraz wystąpił w serialach komediowych Dziki oraz Dziki 2: Pojedynek.

W 2006 roku Bogusław Linda spróbował swoich sił jako reżyser i nakręcił film Jasne błękitne okna. Obraz jest opowieścią o dwóch młodych dziewczynach, których losy przeplatają się z trudną sytuacją ekonomiczną Polski po upadku komunizmu. W rolach głównych zagrał sam aktor, Joanna Brodzik i Beata Kawka.

Trzy lata później aktor sprawdził się także w roli komediowej w filmie Randka w ciemno w reżyserii Wojciecha Wójcika. Linda zagrał tam rolę podrywacza Cezarego.

5 października 2009 roku z rąk sekretarza stanu w MKiDN Piotra Żuchowskiego odebrał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[3].

1 kwietnia 2011 roku wszedł na ekrany kin film Trzy minuty. 21:37 w reżyserii Macieja Ślesickiego, gdzie wcielił się w rolę malarza.

19 kwietnia 2012 roku weszła do teatrów w Warszawie sztuka w jego reżyserii Merlin Mongoł. Był to debiut reżyserski polskiego aktora, jeśli chodzi o sztuki teatralne, a także powrót do pracy w teatrze, gdyż nie pokazywał się w nim od około 15 lat.

Został uhonorowany w Alei Gwiazd w swym rodzinnym mieście Toruniu (gdzie się uczył i mieszkał), gdzie na Rynku Staromiejskim odsłonił drugą z serii „katarzynek” – podpisów słynnych torunian.

Jest żonaty z modelką i fotografką Lidią Popiel, którą poznał na planie filmowym. Ma z nią córkę Aleksandrę. Z poprzedniego małżeństwa ma dwóch synów. Aktor pasjonuje się jeździectwem i kocha konie. Aktor dba o prywatność i rzadko udziela się z prywatnymi sprawami w wywiadach .

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Bogusław Linda, 25 czerwca 2006

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Scenarzysta filmowy[edytuj | edytuj kod]

Scenarzysta i reżyser teatralny[edytuj | edytuj kod]

Reżyser filmowy[edytuj | edytuj kod]

Gościnnie[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

Pedagog[edytuj | edytuj kod]

Pedagog i założyciel Warszawskiej Szkoły Filmowej.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy
Rok Tytuł Pozycja na liście
POL
2005 Las putas melancólicas (oraz Świetliki)
  • Data: 26 września 2005[4]
  • Wydawca: Universal Music Polska
7[5]
Notowane utwory
Rok Tytuł Pozycja na liście
LP3
[6]
SLiP
[7]
2005 "Filandia" (oraz Świetliki) 7 5
2006 "Delikatnienie" (oraz Świetliki) 6 31

Reklama[edytuj | edytuj kod]

Nagrody filmowe i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. B. Kosecka, Bogusław Linda, s. 337.
  2. Sara w bazie filmpolski.pl
  3. Gloria Artis dla aktorów. tvp.info, 5 października 2009. [dostęp 2012-12-29].
  4. Płyta Las putas melancólicass - Świetliki (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-10-25].
  5. OLiS - sprzedaż w okresie 02.01.2006 - 08.01.2006 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-10-25].
  6. LP3 - Statystki dla wykonawcy Świetliki i Bogusław Linda (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2013-10-25].
  7. SLiP - Statystyki dla wykonawcy Świetliki feat. Linda (pol.). radioszczecin.pl. [dostęp 2013-10-25].
  8. Dwa Teatry: "Tango" Mrożka i "Mewy" Akunina najlepsze. Wprost (Agencja Wydawniczo-Reklamowa Wprost Sp. z o.o.), 2013-06-04. [dostęp 2013-08-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kosecka B., Bogusław Linda, [w:] Słownik filmu pod. R. Syski, Kraków 2005, s. 337-338.
  • Wakar J., Wyblakły uśmiech Bogusława Lindy, „Kultura” (dodatek do „Dziennik. Europa-Polska-Świat”), nr z dn. 12.01.2007, s. 76-77.
  • Zawiśliński S., Powiedzmy Linda, Warszawa, Taurus, 1994.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]