Bogusław Mąsior

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bogusław Mąsior
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1947
Chrzanów
Senator V kadencji
Okres od 19 października 2001
do 18 października 2005
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Bogusław Mikołaj Mąsior (ur. 6 grudnia 1947 w Chrzanowie) – polski polityk, senator III i V kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1971 ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, po których podjął pracę w Południowych Zakładach Przemysłu Skórzanego „Chełmek” w Chełmku, gdzie był kolejno stażystą, technologiem i kierownikiem wydziału. W latach 1977–1996 był dyrektorem Fabryki Obuwia „Chełmek” w Będzinie, w latach 1998–1999 prezesem zarządu „Butbędzin” w Będzinie, w latach 1999–2001 dyrektorem regionu południowego „Bakoma” S.A. z siedzibą w Krakowie.

Od 1994 był członkiem rady głównej Business Centre Club, działa w wielu organizacjach gospodarczych. Był w gronie założycieli Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Marketingu w Chrzanowie oraz zasiadał w senacie tej uczelni. Współautor wniosków racjonalizatorskich i patentów.

W latach 1993–1997 zasiadał w Senacie III kadencji wybrany jako bezpartyjny kandydat z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej, reprezentując województwo katowickie. Był wiceprzewodniczącym Komisji Gospodarki Narodowej oraz członkiem Komisji Spraw Zagranicznych i Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych, a także stał na czele grupy polsko-włoskiej. Przystąpił do SLD, wchodził w skład władz lokalnych partii (przewodniczył radzie małopolskiej). Po raz drugi został wybrany do Senatu w 2001 z okręgu krakowskiego. W V kadencji Senatu (2001–2005) pracował w komisjach Gospodarki i Finansów Publicznych oraz Spraw Zagranicznych. W latach 1999–2001 był radnym powiatu chrzanowskiego. W 2006[1] i w 2010[2] wybierany na radnego sejmiku małopolskiego.

W 2005 bez powodzenia kandydował do Senatu[3], w 2007 do Sejmu[4], a w 2009 do Parlamentu Europejskiego[5] z ramienia SLD. We wrześniu 2011 wystąpił z SLD i w następnym miesiącu kandydował do Senatu z ramienia Unii Prezydentów – Obywatele do Senatu w okręgu chrzanowskim, zajmując 3. miejsce spośród 5 kandydatów[6]. W 2014 z listy komitetu SLD Lewica Razem bez powodzenia ubiegał się o reelekcję w wyborach do sejmiku województwa. W 2018 był kandydatem Polskiego Stronnictwa Ludowego na radnego wojewódzkiego[7].

W 1997 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty (żona Anna), ma dwóch synów (Sławomira i Jarosława).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2013-03-28].
  2. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2013-03-28].
  3. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2013-03-28].
  4. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2013-03-28].
  5. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2013-03-28].
  6. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2013-03-28].
  7. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-09-18].
  8. M.P. z 1998 r. nr 5, poz. 86

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]