Bohdan Ostoja-Samborski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bohdan Ostoja-Samborski
ps. „Hipolit”
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1894
Warszawa
Data i miejsce śmierci 7 grudnia 1974
Lancié, Francja
Konsul RP w Strasburgu
Okres od 1929
do 1931
Poprzednik Tadeusz Nieduszycki
Następca Jerzy Lechowski
Konsul/Konsul Generalny RP w Opolu
Okres od 1933
do 1937
Poprzednik Leon Malhomme
Następca Jan Małęczyński
Konsul Generalny RP w Paryżu
Okres od 1939
Konsul Generalny RP w Paryżu
Okres od 1944
do 1945
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Bohdan Ostoja-Samborski, ps. „Hipolit” (ur. 9 listopada 1894 w Warszawie, zm. 7 grudnia 1974 w Lancié, Francja[1]) – polski prawnik i urzędnik konsularny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo w Wiedniu (1913–1914). Pełnił służbę w oddziałach saperskich w armii carskiej. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1918 wstąpił do polskiej służby zagranicznej, pełniąc m.in. funkcję urzędnika MSZ (1918–1919), sekretarza w Kurytybie (1919–1921), urzędnika Departamentu Konsularnego MSZ (1921–1922), sekretarza/wicekonsula w Rotterdamie (1922–1928), wicekonsula/konsula RP w Paryżu (1926–1929), konsula w Strasburgu (1929–1931), radcy ministra/z-cy naczelnika wydziału w Departamencie Konsularnym MSZ (1931–1932), konsula/konsula generalnego w Opolu (1933–1937), radcy/naczelnika wydziału opieki prawnej Departamentu Konsularnego MSZ (1937–1939), konsula generalnego w Paryżu (1939).[2]

Dowódca jednego z polskich oddziałów ruchu oporu na południu Francji, w Polskiej Organizacji Walki o Niepodległość „Monika”. Po wojnie przebywał na emigracji we Francji.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypis[edytuj | edytuj kod]

  1. Cimetière Communal de Lancié - Lancié (69220) DE OSTOJA SAMBORSKI Bohdan, www.cimetieres-de-france.fr [dostęp 2020-08-28] (fr.).
  2. Rocznik Służby Zagranicznej 1939
  3. M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 297 „za zasługi na polu konsularnem”.

Linki zewnętrzne/źródła[edytuj | edytuj kod]