Bohdan Pilarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bohdan Pilarski
Data i miejsce urodzenia 24 września 1931
Brzozowiec
Poseł I kadencji Sejmu
Okres od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Przynależność polityczna Stronnictwo Ludowo-Chrześcijańskie

Bohdan Pilarski (ur. 24 września 1931 w Brzozowcu w powiecie wołożyńskim) – polski polityk, muzykolog, rolnik, poseł na Sejm X i I kadencji.

Życiorys[edytuj]

W czasie II wojny światowej był kurierem i zwiadowcą w oddziale Armii Krajowej dowodzonym przez swojego brata Stanisława. W 1951 ukończył III Liceum Ogólnokształcące im. św. Jana Kantego w Poznaniu, następnie podjął studia muzykologiczne na Uniwersytecie Poznańskim. Po likwidacji Katedry Muzykologii przeniósł się na Uniwersytet Warszawski, gdzie ostatecznie ukończył studia w 1956. Pracował krótko w Instytucie Muzykologii Wydziału Historycznego UW, a od 1957 jako redaktor „Ruchu Muzycznego”. W latach 1962–1965 przebywał na studiach w Paryżu (na Sorbonie i w Collège de France). Przygotowywał pod kierunkiem Vladimira Jankélévitcha rozprawę doktorską o muzyce Maurice’a Ravela. W 1965 władze PRL ustaliły, że pośredniczył w kontaktach Jerzego Giedroycia ze Stanisławem Mackiewiczem, na skutek czego w czasie kolejnego pobytu w Polsce odmówiły mu paszportu na dalszy wyjazd do Francji. Nie mógł znaleźć stałego zatrudnienia, dopiero w latach 1970–1972 pełnił funkcję kierownika programowego Filharmonii Narodowej w Warszawie. W 1969 opublikował Szkice w muzyce (poszerzone m.in. o artykuły usunięte przez cenzurę drugie wydanie tej książki ukazało się w 2010).

W 1972 wyjechał ze stolicy do wsi Krupka, gdzie zaczął prowadzić gospodarstwo rolne, w 1975 angażował się w protesty przeciwko zmianom w Konstytucji PRL. W 1981 stanął na czele rolniczej „Solidarności” w gminie Bolesławiec. Od 1989 do 1993 był posłem X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego oraz I kadencji z ramienia Porozumienia Ludowego. Do 1993 był wiceprzewodniczącym SLCh, a w 1993 przewodniczącym SChD. Od 2001 związany z Prawem i Sprawiedliwością, z list którego bezskutecznie kandydował m.in. w 2001 do Sejmu, w 2004 do Parlamentu Europejskiego, a także w wyborach lokalnych.

Bibliografia[edytuj]