Bohumil Brhel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bohumil Brhel
ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
10 czerwca 1965
Zlin
Pseudonim Bo

Bohumil Brhel (ur. 10 czerwca 1965 w Zlinie) – czeski żużlowiec.

Kariera sportowa[edytuj]

Pierwszy znaczący sukces odniósł w roku 1985, zostając Młodzieżowe Indywidualne Mistrzostwa Czechosłowacji. Rok później zaistniał na arenie międzynarodowej, w finale IMŚJ w Równem zajął czwarte miejsce.

W swojej karierze trzykrotnie był uczestnikiem rywalizacji o mistrzostwo świata. W 1989 roku w jednodniowym finale w Monachium zajął szesnaste miejsce. Regularnie otrzymywał „dziką kartę” na czeską eliminację Grand Prix. Najwyżej sklasyfikowany był w roku 2001 roku, kiedy to zdobył siedem punktów w praskiej rundzie, zajął dwunastą lokatę. W roku 2002 był kwalifikowanym rezerwowym w Grand Prix, rok później zakwalifikował się jako pełnoprawny uczestnik, zajął XXII pozycję, w roku następnym poprawił się o trzy miejsca, czyli dziewiętnaste miejsca.

Trzykrotnie reprezentował swój kraj w finałach DMŚ - dwa razy i DPŚ - raz. W roku 1990 w Pardubicach zajął z drużyną czwarte miejsce, w roku 1999, ponownie na torze w Pardubicach Czesi zostali wicemistrzami świata, w 2002 w angielskim Peterborough czeska drużyna była piąta.

Dwa razy był finalistą MŚP, w roku 1989 w Lesznie był siódmy, a w roku 1991 w Poznaniu był piąty.

W roku 2001 został indywidualnym mistrzem Europy na torze w belgijskim Heusden-Zolder. Rok później w Rybniku był piąty. Wygrał mistrzostwo Europy w parach w Debreczynie w roku 2004, zdobył tytuł wicemistrzowski w roku 2005 w Gdańsku, natomiast w roku 2006 w Lendavie był czwarty.

Sześć razy był indywidualnym mistrzem Czech (1992, 1993, 1998, 2000, 2001, 2004), trzy razy był wicemistrzem (1991, 1997, 2002), dwa razy stawał na najniższym stopniu podium (1996, 1999).

W lidze polskiej reprezentował barwy klubów: RKM Rybnik (1991), Stal Gorzów Wielkopolski (1992–1994), Stal Rzeszów (1999–2003), Kolejarz Opole (2005) oraz TŻ Lublin (2006), w 1992 r. zdobywając srebrny medal drużynowych mistrzostw Polski.

W lidze brytyjskiej startował w klubach z King’s Lynn (1990-1995, 1997-1999), Oksfordu (1996) i Peterborough (2002)

Po zakończeniu kariery zajął się tuningiem motocykli, jest cenionym fachowcem zwłaszcza wśród żużlowców z południa Europy.

Starty w Grand Prix[edytuj]

Sezon Numer 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Msc. Pkt.
1998 23 CZE
5
DEU
DNK
GBR
SWE
POL
26 5
2000 24 CZE
1
SWE
POL
GBR
DNK
EUR
33 1
2001 24 DEU
GBR
DNK
CZE
7
POL
SWE
24 7
2002 b/d NOR
POL
GBR
SVN
SWE
CZE
1
SCA
EUR
DNK
AUS
2
33 3
2003 18 EUR
5
SWE
4
GBR
1
DNK
5
SVN
SCA
1
CZE
5
POL
5
NOR
1
22 26
2004 18 SWE
7
CZE
7
EUR
5
GBR
4
DNK
2
SCA
3
SVN
2
POL
1
NOR
1
19 32
2005 17 EUR
SWE
SVN
GBR
DNK
CZE
ns
SCA
POL
ITA
ns ns
Statystyki
Starty 23
Zwycięstwa 0
Miejsca na podium 0
Finalista 0
Punkty 74

Osiągnięcia[edytuj]

Indywidualne Mistrzostwa Świata

  • 1989Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Monachium – 16 miejsce - 1 pkt → wyniki
  • 19986 rund – 26 miejsce - 5 pkt → wyniki - dzika karta
  • 20006 rund – 33 miejsce - 1 pkt → wyniki - dzika karta
  • 20016 rund – 24 miejsce - 7 pkt → wyniki - dzika karta
  • 200210 rund – 33 miejsce - 3 pkt → wyniki - dzika karta
  • 20039 rund – 22 miejsce - 26 pkt → wyniki
  • 20049 rund – 19 miejsce - 32 pkt → wyniki
  • 20059 rundnie startowałwyniki - jako rezerwowy

Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów

Drużynowe Mistrzostwa Świata

Drużynowy Puchar Świata

Mistrzostwa Świata Par

Indywidualne Mistrzostwa Europy

Mistrzostwa Europy Par

Inne ważniejsze turnieje[edytuj]

Memoriał im. Edwarda Jancarza w Gorzowie Wielkopolskim

Memoriał Alfreda Smoczyka w Lesznie

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]