Bojanice (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

50°46′24″N 16°29′56″E

- błąd

39 m

WD

50°46'31"N, 16°30'3"E

- błąd

39 m

Odległość

270 m

Bojanice
wieś
Ilustracja
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Bojanicach
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

świdnicki

Gmina

Świdnica

Wysokość

260-300[1] m n.p.m.

Liczba ludności (2019)

476[2]

Strefa numeracyjna

74

Kod pocztowy

58-100

Tablice rejestracyjne

DSW

SIMC

0855983

Położenie na mapie gminy wiejskiej Świdnica
Mapa konturowa gminy wiejskiej Świdnica, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Bojanice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Bojanice”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bojanice”
Położenie na mapie powiatu świdnickiego
Mapa konturowa powiatu świdnickiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Bojanice”
Ziemia50°46′24″N 16°29′56″E/50,773333 16,498889
Dom nr 43a w Bojanicach

Bojanice (niem. Ludwigsdorf[3]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Świdnica.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Bojanice to wieś łańcuchowa o długości około 2 km leżąca na granicy Gór Sowich, Równiny Świdnickiej i Kotliny Dzierżoniowskiej, na wysokości około 260-300 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945–1954 siedziba gminy Bojanice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś po raz pierwszy pojawiła się w źródłach w 1305[4], natomiast miejscowy kościół po raz pierwszy wzmiankowany jest w 1370[5]. Bojanice prawdopodobnie od początku swego istnienia wchodziły w skład posiadłości rodu von Betschau. W początkach XVI wieku jej właścicielami stali się przedstawiciele rodziny Seidlitzów. W roku 1599 została zakupiona przez Heinricha von Peterswalde[6]. Wśród kolejnych właścicieli Bojanic znaleźć można von Rothkirchów, von Kottulinskich czy von Tschimhausów. W roku 1740 w posiadanie wsi wszedł baron austriacki Johann Christoph von Seherr-Thoss. Jego potomkowie w roku 1845 sprzedali Bojanice rodzinie von Webski. Kupcy ci, po pewnym czasie uszlachceni, pozostali właścicielami wioski aż do roku 1945[7]. Po 1945 roku Bojanice pozostały wsią rolniczą o ustabilizowanej sytuacji demograficznej[1]. W 1988 roku było tu 39 gospodarstw rolnych i duży PGR wykorzystujący duże zabudowania podworskie[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[8]:

  • grodzisko średniowieczne - numer rejestru 101/Arch z 1965-02-11 (stanowisko 1)
  • kościół filialny pw. Matki Bożej Częstochowskiej, z 1524 r., początki XVIII w.
  • aleja jednorzędowa, do kościoła, z pierwszej połowy XIX w.
  • aleja lipowa jednorzędowa, wokół kościoła, z przełomu XVIII/XIX w.
  • aleja lipowa wielorzędowa, wzdłuż drogi na cmentarz, z początku XX w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 57. ISBN 83-85773-12-6.
  2. Gmina Świdnica w cyfrach i na mapie (wykaz miejscowości i liczby mieszkańców wg stanu na 2019 r.). Gmina.swidnica.pl. [dostęp 2020-01-08].
  3. Bojanice (gmina Świdnica). Swidnica.pl. [dostęp 2015-10-03].
  4. Bojanice - kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej (poewangelicki). W: Sobiesław Nowotny: Ocalić od zapomnienia. Kościoły wiejskie gminy Świdnica do 1945 r.. Elżbieta Smolarz (red.). Świdnica: Wydawnictwo Maria, 2010, s. 29. ISBN 978-83-62337-05-7.
  5. Bojanice - kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej (poewangelicki). W: Sobiesław Nowotny: Ocalić od zapomnienia. Kościoły wiejskie gminy Świdnica do 1945 r.. Elżbieta Smolarz (red.). Świdnica: Wydawnictwo Maria, 2010, s. 30. ISBN 978-83-62337-05-7.
  6. Gmina Świdnica - rys historyczny. Gmina.swidnica.pl. [dostęp 2015-10-03].
  7. Tomasz Niesiecki. Leksykon wsi powiatu świdnickiego (4) Bojanice. „Wiadomości Świdnickie”, s. 15. Wydział Kultury i Sztuki Urzędu Miejskiego. ISSN 1232-4892. 
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 165. [dostęp 2012-10-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]