Bolesław Ścibiorek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Bolesław Ściborek)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bolesław Ścibiorek
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1906
Łaznów
Data i miejsce śmierci 5 grudnia 1945
Łódź
Przyczyna śmierci mord
Zawód nauczyciel, polityk
Stanowisko poseł do Krajowej Rady Narodowej (1945)
Partia SL „Roch”, SL, PSL
Odznaczenia
Order Krzyża Grunwaldu III klasy

Bolesław Ścibiorek, ps. „Kazimierz Wolski”, „B. Borowski” (ur. 6 marca 1906 w Łaznowie, zm. 5 grudnia 1945 w Łodzi) – działacz ruchu ludowego, nauczyciel, w okresie międzywojennym działacz ZMW „Wici”. Podczas okupacji niemieckiej działał w SL „Roch” i BCh. W 1945 członek SL, następnie PSL, prezes Tymczasowego Zarządu Głównego (ZG), a następnie sekretarz ZG; w 1945 poseł do KRN. Zamordowany przez funkcjonariuszy MBP.

Syn Jana i Franciszki, właścicieli 5-hektarowego gospodarstwa. Po przejściu czterech oddziałów szkoły podstawowej przeszedł do Progimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Będkowie. Po ukończeniu trzech klas w 1919 wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego im. E. Estkowskiego, zdając maturę po trzech latach. Działał wówczas w harcerstwie i w kole Związku Młodzieży Wiejskiej. Założył Świetlicę Koła Młodych.

W 1923 został nauczycielem w Szkole Powszechnej w Konstantynowie Łódzkim, której po kilku latach został kierownikiem. W 1934 został kierownikiem podstawówki w Jeżowie, którym był do 1943, kiedy to zbiegł, ścigany przez Gestapo.

W sierpniu 1943 trafił do Warszawy, gdzie rok później wziął udział w powstaniu. Związał się potem z Piotrkowem Trybunalskim. Działał w Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”. Po II wojnie światowej zamieszkał w Łodzi przy ul. J. Tuwima 30[1].

5 grudnia 1945 został zastrzelony przez członków tzw. grupy „Orsza”, czyli byłego żołnierza AK Wacława Kucikiewicza ps. „Orsza”, byłego funkcjonariusza MO Władysława Barana, Wiesława Płońskiego i Bolesława Panka, poszukiwanych w związku z napadami rabunkowymi na rolników oraz konwój bankowy, zabójstwo Chrząszczów i ukrywającej się u nich Żydówki (NN). Ustalono, iż grupę „Orsza” zorganizowały władze bezpieczeństwa w Skierniewicach[2].

Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 15 lutego 1946 został odznaczony pośmiertnie Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy w uznaniu zasług, położonych dla dobra Rzeczypospolitej Polskiej w pracy organizacyjnej w dziedzinach życia kulturalnego, oświatowego, spółdzielczego, gospodarczego i społecznego na terenie Województwa i Łódzkiego[3].

Został ustanowiony patronem Szkoły Podstawowej Nr 2 w Konstantynowie Łódzkim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Książka telefoniczna Łodzi na 1946 rok, s. 18.
  2. Piotr Lipiński, Kto zabił Bolesława Ścibiorka?, wyborcza.pl, 16 kwietnia 2004.
  3. M.P. z 1946 r. Nr 39, poz. 75.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]