Bolesław Drobiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bolesław Henryk Drobiński
Ghandi
7 zwycięstw
Ilustracja
major pilot major pilot
Data i miejsce urodzenia 23 października 1918
Ostróg nad Horyniem
Data śmierci 26 lipca 1995
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svg - Siły Powietrzne RP
RAF roundel.svgRAF
Jednostki 65 Dywizjon RAF
Dywizjon 303
Dywizjon 317
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (bitwa o Anglię)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie) Distinguished Flying Cross (Wielka Brytania)

Bolesław Henryk Drobiński (ur. 23 października 1918 r. w Ostrogu nad Horyniem, zm. 26 lipca 1995 w Anglii), major pilot Wojska Polskiego, major (ang. Squadron Leader) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski II wojny światowej.

Życiorys[edytuj]

Maturę zdał w Dubnie, w 1934 roku odbył swój pierwszy lot na szybowcu Wrona w Goleszowie, niedaleko Cieszyna, 2 stycznia 1938 r. wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Absolwent 13 promocji, 11 lokata. W kampanii wrześniowej nie brał udziału, przez Rumunię i Włochy dotarł do Francji. Jako jeden z pierwszych wyjechał następnie do Anglii.

11 września 1940 roku otrzymał przydział do 65 Dywizjonu RAF stacjonującego w Turnhouse, w którym walczył w czasie bitwy o Anglię. Od 2 marca 1941 w Dywizjonie 303. 15 maja 1941 wspólnie z innym pilotem uszkodził na ziemi Ju 52.

21 czerwca 1941 podczas operacji Circus 17 Drobiński ciężko uszkodził samolot niemieckiego asa Adolfa Gallanda[1][2], który przymusowo lądował na brzuchu.

18 marca 1942 roku instruktor w 58 OTU w Grangemouth. Powrócił do Dywizjonu 303 9 sierpnia 1942. Znowu w 58 OTU od 9 kwietnia 1943. Od 18 października 1943 roku dowódca eskadry w dywizjonie 317. 3 kwietnia 1944 roku przeszedł do pracy w Ministerstwie Obrony. 26 września 1944 roku objął dowództwo dywizjonu 303.

Zdemoblizowany w 1948 roku. Pracował w przemyśle naftowym w Ameryce. W latach 50-tych osiedlił się na wsi w Surrey w Anglii. W 1960 otrzymał brytyjskie obywatelstwo. Zmarł w 1995 roku

W 1943 w Anglii ożenił się z kobietą z RPA, miał dwóch synów i córkę[3].

Wizerunek pilota został umieszczony na samolocie myśliwskim MiG-29 nr 89 z 23 Bazy Lotnictwa Taktycznego[4].

Zwycięstwa powietrzne[edytuj]

Na liście Bajana zajmuje 23. pozycję z wynikiem 7 zestrzeleń pewnych oraz 1 i 1/3 prawdopodobnych – wszystkie w dywizjonie 303

  • 18 czerwca 1941 – dwa Bf 109
  • 21 czerwca 1941 – Bf 109
  • 22 czerwca 1941 – Bf 109
  • 25 czerwca 1941 – Bf 109
  • 3 lipca 1941 – Bf 109
  • 7 lipca 1941 – 1/2[5]
  • 13 marca 1942 – Bf 109

prawdopodobne

  • 6 lipca 1941 – 1/3 Bf 109
  • 24 lipca 1941 – Bf 109
  • 24 października 1941 – Bf 109[5]

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. [1].
  2. [2].
  3. [3].
  4. Myśliwce z portretami wybitnych pilotów (pol.). polska-zbrojna.pl, 1 marca 2015. [dostęp 2016-01-31].
  5. a b [4].
  6. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski z dnia 11 listopada 1990 roku. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 54, Nr 4 z 20 grudnia 1990. 

Bibliografia[edytuj]